Tuesday, 22 June 2021

Garbhaadhaana - A Prime Samskaara (Embedding seeds of Supreme Truth)

 Kannada Article by: Tarodi Suresha

English Rendering by: Padmini Shrinivasan

Respond to (lekhana@ayvm.in)




Samskaara may be interpreted as a ritual which washes away accumulated dirt and restores the original sheen. A cleansing process, carrying an inherent Vijnaana, through which the path emanating from its original roots is retraced to the original purity. Scriptures enumerate sixteen important Samskaaras. Among them Garbhaadhaana is the first and foremost too. Garbhaadhaana is a process of sowing the seed of Purusha in Prakruti with conception resulting in the womb.

Sriranga Mahaaguru used to refer to this as "Reto-yajnaa" (bringing the inner divinity outwards, into another life). Unlike animals, it is just not for sensual pleasure. A Yajnaa means a sacrifice, performed to please the Gods. In this Samskaara, a lamp is to be lighted as a representative of the Supreme Light.

Even within the bounds of a Vivaaha (wedlock), the spirit in its backdrop should be 'Dharma-prajaartham vruneemahe'- (to beget a righteous progeny). The couple wish for a virtuous offspring. Such genuine wishes form the life-line of living. The groom (Brahmachaari) after getting spiritual education at his Guru's residence and with his blessings marries a similarly spiritually-educated bride, to lead the life of a householder. The responsibility of carrying, nurturing and upbringing the progeny of a Brahmishta (one who is eternally soaked in thoughts of the Supreme), without degrading his inner divine vision, rests with the wife. As the Garbhaadhaana chain continues, wise citizens grow, bubbling with qualities of inner purity or immaculate spiritual traits (Atmagunas). Cascading its positive impact, it paves way to build a never ending healthy society. 

Chaste and unsullied (internally and externally purified) couple are eligible to perform Reto-yajnaa. Philosophically speaking, the Effulgent Light shining at the root of creation represents the foremost couple as Lakshmi-Naaraayana (Siva–Shakti). Their value system propagates with purity, only when their intentions of evolution are honoured. An associated responsibility is to comply with all the do's and don'ts within a restrained living. Garbhaadhaana Samskaara offers the requisite purity to the seed (male sperm) and the place where it is sown (Kshetra – feminine womb carrying a mature ovum).

Like all other Samskaaras, Garbhaadhaana too includes rituals, with chanting of hymns (Mantras), exacting procedures (Tantra), appropriate time (Kaala), usage of auspicious materials (Dravya) etc. For example: The importance of timing is wonderfully upheld in the ancient and sacred sciences viz. Dharmashaatra (law-codes), Ayurveda and Jyotisha (celestial time-keeping). Only a summary is possible in this short article.

The transition intervals in a day (Sandhyaa) are forbidden for Garbhaadhaana as these are earmarked for meditation. Demons Hiranyaaksha and Hiranyakashipu were born, when Sage Kashyapa was forcefully dragged into procreation by his wife, during this forbidden interval of time. This story is well known. Out of the 16 nights occurring after the day of commencement of a woman's menstrual cycle, 5th, 8th, 9th, 10th, 12th, 14th, 15th and 16th are considered conducive. The first four days, Ekadasi, Dvaadasi, Trayodashi (11th, 12th, 13th day after full/new moon); festive days meaning - full/new moon, Ashtami (8th phase of moon), birthday, day with birth star; daytime, twilight are all forbidden; exceptions have also been specified in scriptures. It has to be performed in the latter part of the night only.

There exist predetermined calculations which enlist the character of the progeny, if the couple unite on those specific days. For example: if conception occurs on the night of the 14th day, a child knowledgeable in right conduct and way of living (Dharmajna) with good personal traits and leadership qualities will be born. It has been identified that a male/female child will be born, if the respiration is through right/left nostril respectively, at that time.

Starting with the purity of the seed and the womb where it is sown, the Garbhaadhaana Samskaara designed by Rshis, is very important to beget a progeny, capable of balancing mundane as well as spiritual lives. It lays the foundations for later Samskaaras.

Note: The Kannada version of this article can be viewed at AYVM blogs.  



To know more about Astanga Yoga Vijnana Mandiram (AYVM) please visit our Official Website, Facebook and Twitter pages

Monday, 21 June 2021

ಜ್ಞಾನಸೂರ್ಯನನ್ನು ಬೆಳಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಯೋಗದಿನಾಚಾರಣೆ (Jnaana Suryanannu Belagisikollalu Yogadinaacharane)

ಲೇಖಕರು : ಡಾ|| ಮೋಹನ ರಾಘವನ್ 

(ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿರಿ lekhana@ayvm.in)


ಇಂದು ಜೂನ್ ೨೧, ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಯೋಗದಿನ. ಈ ದಿನವು ಉತ್ತರಾರ್ಧ ಗೋಳದಲ್ಲಿ ಕತ್ತಲೆಗಿಂತ ಹಗಲಿನ ಪ್ರಮಾಣ ಅಧಿಕತಮವಾಗಿರುವ ದಿನ. ಕಟಕವಲಯದ ಮೇಲೆ ನೇರವಾಗಿ ಸೂರ್ಯನು ಬೆಳಗುವ ದಿನ. ಭೂಮಿಯು ನೇರವಾಗಿ ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ಅಭಿಮುಖವಾಗಿ ಬಾಗಿರುವ ದಿನ. ಪ್ರಸಿದ್ಧವೂ ಪ್ರಚಲಿತವೂ ಆದ ಸೂರ್ಯನಮಸ್ಕಾರದಲ್ಲೂ ಸೂರ್ಯನ ಹೆಸರು ಅಂಕಿತವಾಗಿದೆ. ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಗಾಯತ್ರೀಮಂತ್ರವೂ ಸವಿತೃದೇವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ. ನಾವು ಮಾಡುವ ಆಸನ-ಪ್ರಾಣಾಯಾಮಗಳಿಗೂ ಸೂರ್ಯನಿಗೂ ಏನು ಸಂಬಂಧ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತದೆ. 


ಯೋಗದ ವಾಸ್ತವಿಕಾರ್ಥವನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ ಮಾತ್ರ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಯು ಬಗೆಹರಿಯುವುದು. ಯೋಗವೆಂದರೆ ಸೇರುವುದು, ಒಂದುಗೂಡುವುದು. ಆಯುರ್ವೇದವು ಪದಾರ್ಥಗಳ ಯೋಗದಿಂದ ಔಷಧಿಗಳ ತಯಾರಿಕೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ. ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಗ್ರಹಗಳ ಯೋಗದ ಫಲದ ಬಗ್ಗೆ ಜಿಜ್ಞಾಸೆ.  ಅಕ್ಷರಗಳ ಯೋಗದಿಂದ ಪದಗಳುಂಟಾಗುತ್ತವೆ.  ಅಕಸ್ಮಾತ್ತಾಗಿ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಬಹಳ ದಿನಗಳ ನಂತರ ಪರಿಚಿತರು ಸಿಕ್ಕಿದರೆ 'ಏನು 

ಸುಯೋಗ !' ಎಂದು ಹೇಳುವುದುಂಟು. 


ಹಾಗಾದರೆ ಯೋಗ-ಶಾಸ್ತ್ರ, ಯೋಗ-ದಿನ ಎಂದಾಗ ಇಲ್ಲಿ ಯಾವುದರ ಸೇರ್ಪಡೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದೆ? ಇಲ್ಲಿ ಜೀವಾತ್ಮ- ಪರಮಾತ್ಮರ ಸೇರುವಿಕೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತದೆ! ನಮ್ಮನ್ನು ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಭಗವಂತನಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿಸಿಬಿಡುವುದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಮೈ-ಮನಗಳನ್ನು ಮರೆತ ಆ ಪರಮಾತ್ಮಾನುಭವದ  ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ಸಮಾಧಿ, ಸಹಜಾವಸ್ಥಾ ಎಂದು ಅನೇಕ ಹೆಸರುಗಳಿಂದ ಕರೆಯುವುದುಂಟು. ಆ ಸ್ಥಿತಿವಿಶೇಷಕ್ಕೆ ಅನೇಕ ಸ್ತರಗಳುಂಟು ಎಂದು ಶಾಸ್ತ್ರಗಳು ಹೇಳುತ್ತವೆ. ಈ ಅನುಭವವು ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಕುತೂಹಲವು ಉಂಟಾಗುವುದು ಸಹಜ. ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು ತಮ್ಮ ಯೋಗತಾರಾವಳಿಯಲ್ಲಿ ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ಹೊಲಿಸುತ್ತಾರೆ. ಯೋಗಿವರೇಣ್ಯರಾದ ಶ್ರೀರಂಗಮಹಾಗುರುಗಳು ಯೋಗದ ತುತ್ತತುದಿಯ ಅನುಭವವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾ, 'ಕೋಟಿ ಕೋಟಿ ಸೂರ್ಯನೆಂದೂ ಹೇಳಬಹುದು; ಆದರೂ ಬೆಳದಿಂಗಳಂತೆ ತಂಪಾಗಿದ್ದಾನೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. 


ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಕಾಣುವ ಈ ಸೂರ್ಯನಾರಾಯಣನ ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುವ ಮಾರ್ಗಗಳನೇಕ. ಒಂದೂಕಾಲು ಲಕ್ಷ ಯೋಗಮಾರ್ಗಗಳುಂಟು ಎಂಬುದಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.  ಧ್ಯಾನ ಮಾಡುವುದು, ಯಜ್ಞ-ಹೋಮ-ಹವನಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸುವುದು, ಭಾಗವತ, ರಾಮಾಯಣ ಮುಂತಾದವುಗಳ ಪಾರಾಯಣ, ಗಾಯತ್ರೀ ಮುಂತಾದ ಮಂತ್ರಗಳ ಜಪ, ಸ್ತೋತ್ರಗಳನ್ನು ಹೇಳುವುದು, ದಿನನಿತ್ಯ ಮಾಡುವ ಪೂಜೆ  ಇವೆಲ್ಲವೂ ಆ ಸಮಾಧಿಸ್ಥಿತಿಯ ಪರಮಾನಂದವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಮಾರ್ಗಗಳು. ಯೋಗವನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ಸಾಧನಗಳು. ನಾವು ಯೋಗವೆಂದು ಗುರುತಿಸುವ ಆಸನ, ಪ್ರಾಣಾಯಾಮಗಳೇ ಮುಂತಾದ ಉಪಾಯಗಳೂ ಅಂತಹ ಯೋಗಮಾರ್ಗಗಳ ಪೈಕಿ ಒಂದು. ಆಸನ-ಪ್ರಾಣಾಯಾಮಗಳಿಂದ ದೊರಕುವ ಆರೋಗ್ಯಲಾಭಗಳು ಅಪಾರ. ಆದರೆ ಪತಂಜಲಿ ಮಹರ್ಷಿಗಳಿಂದ ಪ್ರಣೀತವಾಗಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿರುವ ಅಷ್ಟಾಂಗಯೋಗದ ಪರಮಫಲವೆಂದರೆ ಸಮಾಧಿಯ ಆನಂದಾನುಭವ. "ಯಮ-ನಿಯಮ-ಆಸನ-ಪ್ರಾಣಾಯಾಮ-ಪ್ರತ್ಯಾಹಾರ-ಧಾರಣ-ಧ್ಯಾನ-ಸಮಾಧಿ" ಎಂಬೀ ಎಂಟು ಅಂಗಗಳು ಸೇರಿ ಅಷ್ಟಾಂಗಯೋಗವೆಂದು ಕರೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.   


ಈ ಆಸನಗಳು ಹೇಗೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಸಮಾಧಿಯ ಅನುಭವದತ್ತ ಕರೆದೊಯ್ಯಬಲ್ಲವು ? ಅಂಗವಿನ್ಯಾಸಕ್ಕೂ ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಜ್ಞಾನಸೂರ್ಯನನ್ನು  ನೋಡುವುದಕ್ಕೂ ಏನು ಸಂಬಂಧ ಎಂದು ತಿಳಿಯಲು ಸನ್ನಿವೇಶವೊಂದನ್ನು  ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳೋಣ. ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಮ್ಯಾಚ್ ತುಂಬಾ ಸ್ವಾರಸ್ಯವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ; ಒಂದು ಬಾಲ್ನಲ್ಲಿ ಆರು ರನ್ ತೆಗೆದು ಭಾರತ ಗೆಲ್ಲಬೇಕಲ್ಲಾ  ಎಂಬ ಉತ್ಸಾಹ-ಆತಂಕಗಳ ಅಲೆಗಳಲ್ಲಿ ತತ್ತರಿಸುತ್ತಿರುವ ಪ್ರೇಕ್ಷಕನೊಬ್ಬನ ಚಿತ್ರ ಮೂಡಿಸಿಕೊಳ್ಳೋಣ;   ಕುರ್ಚಿಯ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿರುತ್ತಾನೆ; ಟಿವಿಯೊಳಗೇ  ಹೋಗಿಬಿಡುವುದೋ ಎಂಬಂತೆ ತಲೆಯನ್ನು ಮುಂಚಾಚಿರುತ್ತಾನೆ; ಒಮ್ಮೆ ಕೈಗಳು ಪಟಪಟನೆ ತಾಳ ಹಾಕುತ್ತಾ; ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಕೈ ಸವರುತ್ತಾ; ಈ ಅಂಗವಿನ್ಯಾಸ ಸಹಜವಾಗಿ ಏಕೆ ಮೂಡಿಬಂದಿತು? ಮನಸ್ಸಿನ ಸ್ಥಿತಿಯು ಅಂಗಾಂಗಗಳ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಮುದ್ರೆಯನ್ನು ಒತ್ತಿದೆ. ಅಂತೆಯೇ ಅಂಗವಿನ್ಯಾಸವೂ ಮನಸ್ಸಿನ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪರಿಣಮಿಸುವುದೂಂಟು; ತೂಕಡಿಸುತ್ತಿರುವ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯನ್ನು "ಏಯ್ ಬೆನ್ನು ನೆಟ್ಟಿಗೆ ಮಾಡಿ ಕುಳಿತುಕೋ !" ಎಂದು ಗದುರಿಸುವುದುಂಟು. ಅಂತೆಯೇ ಭಾರವನ್ನು ಎತ್ತುವಾಗ, ಒಂದು ಕ್ಷಣ ನಿಶ್ಚಲವಾಗಿ, ದಮ್ಕಟ್ಟಿ "ಐಸ್ಸಾ" ಎಂದು ಎತ್ತಿಬಿಡುತ್ತೇವೆ. ಹೀಗೇ ನಮ್ಮ ನಿತ್ಯಜೀವನವನ್ನು ಆಲಿಸಿದರೆ, ಅಂಗವಿನ್ಯಾಸಕ್ಕೂ ಮನಸ್ಸಿನ ಸ್ಥಿತಿಗೂ ಇರುವ ಸಂಬಂಧಗಳು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತೆ. ಅಂತೆಯೇ ಭಾರತದ ಮಹರ್ಷಿಗಳು, ಚಿತ್ತದ ವೃತ್ತಿಗಳನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ನಿಸ್ತರಂಗಮಹೋದಧಿಯ ಸಮಾಧಿಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಹತ್ತಲು ಸಹಕಾರಿಯಾಗಿರುವ ಆಸನಗಳ ವಿನ್ಯಾಸವನ್ನೂ, ಪ್ರಾಣಾಯಾಮವನ್ನೂ ಕುಶಲತೆಯಿಂದ ಕಲ್ಪಿಸಿರುತ್ತಾರೆ. ಇಂದು ಹೊರ ಸೂರ್ಯನು, ಅತ್ಯಂತ ಎತ್ತರವಾಗಿ ಬೆಳಗುವಂತೆ ನಾವು ಒಳಗಿನ ಜ್ಞಾನಸೂರ್ಯನನ್ನು ಬೆಳಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಗುರುವಿನ ನೆರವಿನಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟಾಂಗಯೋಗದಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭಿಸೋಣ !


ಸೂಚನೆ: 21/06/2021 ರಂದು ಈ ಲೇಖನ  ವಿಜಯವಾಣಿ ಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದೆ.



To know more about Astanga Yoga Vijnana Mandiram (AYVM) please visit our Official Website, Facebook and Twitter pages

ಆರ್ಯಸಂಸ್ಕೃತಿ ದರ್ಶನ - 47 - ಬಾಳಿನ ಬೆಲೆ (Arya Samskruti Darshana - 47 - Balina Bele)

ಲೇಖಕರು : ಛಾಯಾಪತಿಗಳು



ಏನು ಜೀವನದ ಬೆಲೆ? ಏನನ್ನು ಪಡೆದಾಗ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಪಡೆಯಬಹುದಾದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಪಡೆದಂತಾಗುತ್ತದೆ? ಜೀವನಕ್ಕೆ  ಯಾವ ಬೆಲೆಯೂ ಇಲ್ಲ ಎನ್ನೋಣವೇ? ಈ ಬಗೆಗೆ ಚಿಂತನೆಗಳು ಜೀವನದ ಉಗಮದಿಂದ ಇಂದಿನವರೆಗೆ ನಡೆದುಬಂದಿದೆ.

ಒoದು ವಸ್ತುವಿಗೆ ಬೆಲೆ ನಿರ್ಣಯಿಸುವಾಗ ನಾವು ಪರಿಗಣಿಸುವ ಅಂಶಗಳಾವುವು? ಮೂಲವಸ್ತು, ತಯಾರಿಕೆಯ ವೆಚ್ಚ, ಬಾಳುವೆಯ ಅವಧಿ, ಉಪಯುಕ್ತತೆ, ಇವುಗಳನ್ನು ಆಧಾರವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ವಸ್ತುವಿನ ಬೆಲೆ ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತೇವೆ.

ಜೀವನವನ್ನು ಹೀಗೆ ಬಿಚ್ಚಿ ನೋಡಿದರೆ ಏನು ಅದರ ಬೆಲೆ? ಬಾಳಿನಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ಕಾಣುವುದು ಶರೀರ. ಮಾನವ ಶರೀರವನ್ನು ರಾಸಾಯನಿಕವಾಗಿ ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಿ, ಇದರ ಬೆಲೆ ಕಟ್ಟುವ ಯತ್ನವೂ ನಡೆದಿದೆ. ಇಂಗಾಲ, ಆಮ್ಲಜನಕ, ಸಸಾರಜನಕ, ರಂಜಕ, ಗಂಧಕ, ಸುಣ್ಣ, ಕಬ್ಬಿಣ, ಮತ್ತಿತರ ಸಣ್ಣಪುಟ್ಟ ಅಂಶಗಳಿಂದ ರಚನೆಗೊಂಡ ಈ ಶರೀರದ ಬೆಲೆ, ಇಂದಿನ ದುಬಾರಿ ಬೆಲೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಬೆರಳೆಣಿಕೆಯಷ್ಟು ರೂಪಾಯಿಗಳನ್ನು ಮೀರದು.


ನಿಸರ್ಗದಿಂದಲೇ ರೂಪಗೊಂಡ ಇದರ ತಯಾರಿಕೆಯ ವೆಚ್ಚ ಅಗಣ್ಯ. ಶರೀರವು ಅತಿ ಜಟಿಲವೂ, ಅತ್ಯದ್ಭುತವೂ ಆದ ಯಂತ್ರವೆಂಬುದು ನಿರ್ವಿವಾದ. ಈವರೆಗೆ ದೊರಕಿರುವ ಅತಿಸೂಕ್ಷ್ಮ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಉಪಕರಣಗಳಿಂದಲೂ, ಸಂಶೋಧನೆಯ ಬಗೆಬಗೆಯ ವಿಧಾನಗಳಿಂದಲೂ ಬಯಲಾಗದ ಅನೇಕ ರಹಸ್ಯಗಳನ್ನೊಳಗೊಂಡ ಯಂತ್ರವಿದಾಗಿದೆ ಎಂಬುದೇ ಇದರ ಜಟಿಲತೆಗೆ ಸಾಕ್ಷಿ. ಬಾಳುವೆಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಮಾನವಶರೀರ ಸುಮಾರು ಒಂದು ನೂರು ಅಥವಾ ನೂರಿಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳು ಬಾಳಬಹುದು. ಅಪರೂಪವಾಗಿ ಈ ಅವಧಿಯನ್ನು ಮೀರಿರುವ ಜನರೂ ಉಂಟು. ಕಾಣುವ ಶರೀರವಷ್ಟೇ ಜೀವನದ ಸಾರಸರ್ವಸ್ವವಲ್ಲ. ಈ ಶರೀರವನ್ನು ತುಂಬಿಕೊಂಡು ಆಡುವ ಜೀವಶಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಈ ಅದ್ಭುತಯಂತ್ರವೂ ಜಡವೇ. ಇದನ್ನು ತುಂಬಿ ಆಡುವ ಜೀವವಿದ್ದಾಗ ಮಾತ್ರ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಬೆಲೆ. ಆ ಜೀವರಹಿತವಾದರೆ ಇದು ತನ್ನ ಬೆಲೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. 


ಹೀಗೆ ಕಾಣದ ಜೀವಶಕ್ತಿ, ಕಾಣುವ ಮೈ ಎರಡರಿಂದೊಡಗೂಡಿದ ಬಾಳಾಟದಲ್ಲಿ ಪಡೆಯಬಹುದಾದ ಉಪಯೋಗವೇನು ಎಂಬುದು ಇದರ ಬೆಲೆಯ ನಿರ್ಣಯದಲ್ಲಿ ಮಹತ್ವದ ಪಾತ್ರವಹಿಸುತ್ತದೆ.

ಏನು ಇದರ ಉಪಯೋಗ? ವಿಶ್ವದಲ್ಲಿ ತುಂಬಿರುವ ಭೋಗಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು ಶರೀರವು ಬೀಳುವವರೆಗೂ ಅನುಭವಿಸುವುದು ಅಷ್ಟೆೇ. ದೇಹವನ್ನು ತುಂಬಿರುವ ಜೀವವು ಯಾವಾಗ ಇದರಿಂದ ಬೇರ್ಪಡುತ್ತದೆಯೋ ಯಾರೂ ತಿಳಿಯರು. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಜೀವವಿರುವುದರೊಳಗೆ ಅನುಭವಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾದ ಎಲ್ಲ ಸುಖಗಳನ್ನೂ ಅನುಭವಿಸಿಬಿಡುವುದೇ ಇದರಿಂದ ಪಡೆಯಬಹುದಾದ ಉಪಯೋಗ. ಅನುಭವಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾದ ಸುಖಾಗಳಾವುವು? ಈ ಬಗ್ಗೆ ಏಕೆ ಚಿಂತೆ? "Let us eat, drink and make merry. This is the be all and end all of life." ತಿನ್ನೋಣ, ಕುಡಿಯೋಣ, ಸುಖಿಸೋಣ - ಇದೇ ಜೀವನದ ಪರಮಸಾರ. ಇದೇ  ಕೊನೆ - Epicurean philosophy; ಜೀವನವನ್ನು ಗಸಿ ಉಳಿಯುವವರೆಗೆ ಹೀರೋಣ (Let us drink the life to lees - Tennyson); ನಿಂಬೆ ರಸವನ್ನು ನಾವು ತುಂಬಿ ಹೀರೋಣ (Let us squeeze the lemon to the full); ಸಾಲಮಾಡು, ತುಪ್ಪ ತಿನ್ನು - ಎಂಬ ಮಾದರಿಯ ಮಾತುಗಳಿಲ್ಲವೆ? ಅದರಂತೆ ನಡೆದರೆ ಸರಿ. 


ಮಾತುಗಳೇನೋ ಕೇಳಲು ಚೆನ್ನಾಗಿವೆ; ಆದರೆ ಅನುಭವಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾದ ಸುಖಗಳ ಬಗೆಗೆ ನಿರ್ಣಯ ನೀಡುವ ಮಾತುಗಳಲ್ಲ ಇವು. ಕಂಡದ್ದನ್ನು ಹಿಂಡು ಅದಕ್ಕೇಕೆ ಅನ್ವೇಷಣೆ?  ಎಂಬುದು ಜಡವಾದವೇ ಹೊರತು, ನಿಜದ ಪರಿಚಯ

ನೀಡುವ ನಿರ್ಣಯದ ಹೇಳಿಕೆಯಲ್ಲ. ಕೇವಲ ಮೇಲ್ಮೈಯಲ್ಲಿ ಕಾಣುವ ಕಲ್ಲು-ಮಣ್ಣುಗಳೇ ಸಾಕು. ಚಿನ್ನ - ರತ್ನಗಳಿಗಾಗಿ ಭೂಗರ್ಭವನ್ನೇಕೆ ಶೋಧಿಸಬೇಕು? ತಾನಾಗಿಯೇ ಬೆಳೆಯುವ ಗಿಡಮರಗಳೇ ಸಾಕು. ಏಕೆ ಈ ವ್ಯವಸಾಯದ ಉದ್ಯಮ? ಎಂಬ ಹೇಳಿಕೆಗಳು ಜಡಪ್ರವೃತ್ತಿಗೆ ಪೋಷಕವಾಗಬಹುದೇ ಹೊರತು ನಿಜದತ್ತ ಸೆಳೆಯುವ ಮಾತುಗಳಲ್ಲ. ಅನ್ವೇಷಣೆಯಿಂದ ನಿಜವರಿತು ಹಾದಿ ತೋರಿಸುವ ಸಾಹಸಿಗಳು ವಿಶ್ವಕ್ಕೆ ನೀಡುವ ಕೊಡುಗೆ ಅಪಾರವಾದುದು. ಸಿಕ್ಕಿದ್ದನ್ನು ಮುಕ್ಕಿ ಮುಗಿಸುವ ಸೋಮಾರಿಗಳು ವಿಶ್ವಕ್ಕೆ ನೀಡುವ ಕಾಣಿಕೆ ಸೊನ್ನೆ. 


ಆದ್ದರಿಂದ ಬಾಳಿನಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾದ ಸುಖಗಳಾವುವು? ಆ ಸುಖಗಳ ಪರಮಾವಧಿ ಯಾವುದು? ಎಂಬತ್ತ ಹುಡುಕುನೋಟ ಹರಿಸಿ ಅದನ್ನು ಪಡೆದವರುಂಟೇ? ಎಂಬದನ್ನು ಗಮನಿಸಬೇಕು. ಬಾಳನ್ನು ತುಂಬಿ ಆಡುವ ಜೀವವೇ ಬಾಳಿಗೆ ಬೆಲೆ ನೀಡುವ ಬದುಕು ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ್ದೇವೆ. ಆ ಜೀವನದ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ? ಅದು ಮೈಯನ್ನು ಏಕೆ ತುಂಬಿಕೊಂಡಿದೆ? ಎಂಬತ್ತಲೂ ಅನ್ವೇಷಣೆ ನಡೆಸಿದವರುಂಟು.


ಹೃದಯದ ಬಡಿತವನ್ನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಕಾಣುವಂತೆ, ಜೀವನದ ನೆಲೆಯನ್ನು ಜೀವವು ಎಲ್ಲಿ ಆಡುತ್ತಿದೆಯೋ ಆ ಮೈಯ ಒಳಗೆ ತಾನೇ ಹುಡುಕಬೇಕು? ಇಂದ್ರಿಯ, ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿಗಳೆಲ್ಲಕ್ಕೂ ಚೈತನ್ಯವನ್ನು ತುಂಬುವ ಜೀವವು ಅವುಗಳ ಹಿಂದೆ ತಾನೇ ಇರಬೇಕು? ಆದ್ದರಿಂದ ಹೊರಮುಖವಾಗಿ ಹರಡಿಕೊಂಡಿರುವ ಇಂದ್ರಿಯ ಮನಸ್ಸು-ಬುದ್ಧಿಗಳ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹಿಮ್ಮುಖವಾಗಿ ಮಾಡಿ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಸೆಳೆದು ಹುಡುಕಿದವರೂ ಉಂಟು. ಹಾಗೆ ಹುಡುಕಿದಾಗ ಶರೀರದ ಒಳಕೇಂದ್ರವೊಂದರಲ್ಲಿ ಜೀವನನೆಲೆಯೆಂದು ಗುರುತಿಸಲಾದ ಒಂದು ಬೆಳಕನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ಪರಮಾನಂದದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದವರೂ ಉಂಟು. ಅಂತಹ ನೋಟ ಪಡೆದವರನ್ನೇ 'ಋಷಿ' - ಎಂಬ ಪದದಿಂದ ಕರೆಯುತ್ತೇವೆ. ಆಮೆಯು  ತನ್ನ ಅವಯವಗಳನ್ನು ಚಿಪ್ಪಿನಲ್ಲಿ ಅಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಹಿಂಸೆಳೆದುಕೊಂಡರೆ ಒಳಗೆ ಆತ್ಮಜ್ಯೋತಿಯು ಕಾಣುವುದು ಎಂಬ ಅನುಭವಿಗಳ ಮಾತನ್ನೂ ನಾವು ನೋಡುತ್ತೇವೆ.


ಹಾಗೆ ಹಿನ್ನೋಟದಿಂದ ನೋಡಿದಾಗ ಪಡೆದ ಪರಮಾನಂದವನ್ನು ಹೊರ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳ ಮೂಲಕ ಜೀವಿಯು ಅನುಭವಿಸಬಹುದಾದ ಸುಖಭೋಗಗಳೊಡನೆ ತೂಗಿ ನೋಡಿ-ಈ ಸುಖಕ್ಕಿಂತಲೂ ಓಳ ಆನಂದವು ಶತಕೋಟಿ ಪಾಲಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಸುಖದಾಯಕವೆಂದು ಅಳೆದಿದ್ದಾರೆ. ಅಂತಹ ಪರಮಾನಂದವೇ ಜೀವಿಯು ಅನುಭವಿಸಬಹುದಾದ ಪರಮಾವಧಿಯಸುಖ - ಎಂಬ ನಿರ್ಣಯಕ್ಕೆ ಬಂದು ಮುಟ್ಟಿ, ಅದನ್ನು ಪಡೆದಾಗ ಜೀವನವು ಬೆಲೆಯುಳ್ಳದ್ದಾಗುವುದೆಂಬ ನಿರ್ಣಯವನ್ನೂ ಸಾರಿದ್ದಾರೆ. ಪ್ರತಿಮಾನವನ ಒಳ ಮೈಯಲ್ಲೂ ಆನಂದದ ಅಕ್ಷರ ನಿಧಿಯಿದೆ. ಅದನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವೂ ಉಂಟು. ಹೀಗಿದ್ದರೂ ಆ ಪರಮಾನಂದವನ್ನು ಪಡೆದು ಅನುಭವಿಸದಿದ್ದರೆ ಮಹತ್ತಾದ ಹಾನಿ. ಆದೇ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಎಂದು ಸಾರಿರುವವರೂ ಉಂಟು.  ಅವರು ಬಾಳ ಒಳ ಮೈಯಲ್ಲಿ ಪಡೆದ ಅನುಭವವೇ ಆ ಮಾತನ್ನಾಡಿಸಿದೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ದೇಶ ಕಾಲಗಳಲ್ಲಿದ್ದು ಅನುಭವವನ್ನು ಪಡೆದ ಜ್ಞಾನಿಗಳ ಏಕಕಂಠದ ಉದ್ಘೋಷವು ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದೆ.


ಶರೀರವನ್ನು ತುಂಬಿರುವ ಜೀವವು ಹೊರನೋಟದಿಂದ ಕಾಣದಿದ್ದರೂ, ಒಳ ನೋಟಕ್ಕೆ ಕಾಣುವ ವಸ್ತು. ಜೀವನವನ್ನೂ, ಆದರ ನೆಲೆಯನ್ನೂ ಕಂಡಾಗ ಪರಮಾವಧಿಯ ಆನಂದವನ್ನು ಜೀವಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದೇ ಅವರ ಉದ್ಘೋಷ.  ಜೀವನದ ನೆಲೆಯಾದ ಜ್ಯೋತಿಯ ಅರಿವು ಪ್ರತಿ ಚೇತನದ ಜನ್ಮಸಿದ್ಧ ಹಕ್ಕು. ನಿದ್ದೆಯು ಪ್ರತಿಜೀವಿಗೂ ಎಷ್ಟು ಸಹಜವೋ, ಪರಮಾನಂದಮಯವಾದ ಜ್ಯೋತಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವ ಸ್ಥಿತಿಯಾದ ಯೋಗನಿದ್ರೆಯೂ ಆಷ್ಟೇ ಸಹಜವಾದುದು. ಅದನ್ನು ಪಡೆದಾಗ ಮಾತ್ರ ಬಾಳಬೆಲೆಯರಿತಂತಾದೀತು. ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಆತ್ಮಯೋಗ, ಅದಕ್ಕೆ ಅವಿರೋಧವಾದ ಇಂದ್ರಿಯಭೋಗ ಎರಡೂ ಬಾಳಿನಲ್ಲಿ ಪಡೆಯಬಹುದಾದ ಸುಖಗಳು. ಭೋಗಯೋಗಗಳೆರಡನ್ನೂ ಪಡೆದಾಗ ಬಾಳಿನ ಪೂರ್ಣಬೆಲೆ ಪಡೆದಂತಾಗುತ್ತದೆ. 


ಭೋಗವೆಂದರೆ ಅರ್ಥಕಾಮಗಳು. ಇವುಗಳು, ಯೋಗ ಎಂದರೆ ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷಗಳಿಗೆ ಅವಿರೋಧವಾಗಿರಬೇಕು. ಹಾಗಿದ್ದಾಗ ಧರ್ಮ-ಅರ್ಥ-ಕಾಮ-ಮೋಕ್ಷ- ಎಂಬ ಎಲ್ಲ ಪುರುಷಾರ್ಥಗಳ ಫಲವನ್ನೂ ಜೀವಿಯು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ದೇಹವೆಂಬ ಪುರವನ್ನು ತುಂಬಿರುವ ಜೀವಿಯೇ ಪುರುಷ. ಅರ್ಥವೆಂದರೆ ಅವನ ಪ್ರಯೋಜನ. ಪುರುಷಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಸಮಗ್ರವಾಗಿ  ಪಡೆದರೆ ಇಂದ್ರಿಯ ಭೋಗ, ಆತ್ಮಯೋಗಗಳೆರಡನ್ನೂ ಪಡೆದರೆ ಬಾಳಬೆಲೆ ಪಡೆದಂತಾಯಿತು.  ಬಾಳಿಗೆ  ನೆಲೆಯೂ  ಸಿಕ್ಕಿದಂತಾಯಿತು.


ಸೂಚನೆ : ಈ ಲೇಖನವು ಶ್ರೀಮಂದಿರದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿತವಾಗುವ ಆರ್ಯಸಂಸ್ಕೃತಿ ಮಾಸ ಪತ್ರಿಕೆಯ ಸಂಪುಟ:೬ ಸಂಚಿಕೆ:೮, ಆಗಸ್ಟ್ ೧೯೯೨ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ  ಪ್ರಕಟವಾಗಿದೆ. 



To know more about Astanga Yoga Vijnana Mandiram (AYVM) please visit our Official Website, Facebook and Twitter pages

Sunday, 20 June 2021

ಶ್ರೀರಾಮನ ಗುಣಗಳು - 10 ಸ್ಮಿತಪೂರ್ವಭಾಷೀ - ಶ್ರೀರಾಮ (Sriramana Gunagalu - 10 Smitapurvabhashi - Srirama)

ಲೇಖಕರು: ವಿದ್ವಾನ್ ಶ್ರೀ ನರಸಿಂಹ ಭಟ್
(ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿರಿ lekhana@ayvm.in)

ಸ್ಮಿತ ಎಂದರೆ ನಗುವುದು. ಇದನ್ನು ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಮುಗುಳುನಗೆ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಹಸಿತ, ವಿಹಸಿತ, ಅವಹಸಿತ, ಅಪಹಸಿತ ಮತ್ತು ಅತಿಹಸಿತ ಎಂದು ಆರು ಬಗೆಯ ನಗು ಇದೆ. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಮಿತ ಮತ್ತುಹಸಿತವು ಉತ್ತಮರ ನಗುವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ವಿಹಸಿತ ಮತ್ತು ಅವಹಸಿತವು ಮಧ್ಯಮರ ನಗುವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಉಳಿದೆರಡುಅಧಮರ ನಗುವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಸ್ವಲ್ಪಮಾತ್ರ ಮುಖವು ವಿಕಸಿತವಾಗಿ ಅಧರವು ಸ್ವಲ್ಪ ಕಂಪನವಾದರೆ ಅದನ್ನು 'ಸ್ಮಿತ'ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಹಾಸ ಎಂಬ ಸ್ಥಾಯೀಭಾವದಿಂದ ಉತ್ಪನ್ನವಾಗುವ ರಸವೇ ಹಾಸ್ಯವಾಗಿದೆ. ಅದರ ಒಂದು ಪ್ರಭೇದವೇಸ್ಮಿತವಾಗಿದೆ. ಶಬ್ದವನ್ನು ಮಾಡದೆ, ತುಟಿಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ಸ್ವಲ್ಪ ವಿಸ್ತರಿಸಿ, ಹಲ್ಲು ಕಾಣದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಕ್ಕರೆ ಅದು'ಸ್ಮಿತ' ವಾಗುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಮುಖವಿಕಾರವಿಲ್ಲ. ಶಬ್ದದ ಪ್ರಹಸನವಿಲ್ಲ. ನೋಡುವವನಿಗೆ ಅಥವಾಕೇಳುವವನಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಬಗೆಯ ಅಸಹ್ಯಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶವಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಒಳಗಡೆಯ ಭಾವಾಭಿವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಯಾವುದೇಬಾಧಕವಿಲ್ಲ. ಇದನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಗಂಭೀರವಾದ ನಗು ಎಂಬುದಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಬೆಲೆಯಿದೆ.ಈ ನಗುವು ಸತ್ತ್ವ, ರಜಸ್ಸು ಮತ್ತು ತಮಸ್ಸುಗಳೆಂಬ ತ್ರಿಗುಣಗಳನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿಯೇ ಬರುತ್ತದೆ. ಅಂದರೆ ವ್ಯಕ್ತಿಯಲ್ಲಿಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ ಸಾತ್ತ್ವಿಕತೆ,, ಪಾರದರ್ಶಕತೆ ಮುಂತಾದ ಉದಾತ್ತ ಗುಣಗಳಿದ್ದರೆ ಅದರ ಕಾರಣದಿಂದ ಬರುವ ನಗುವುಸಾತ್ತ್ವಿಕವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಆಗ ಅದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಅವನ ನಗು ಸ್ಮಿತವಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಎಲ್ಲಾ ಆರ್ಯರ-ಮಹಾತ್ಮರಸಹಜವಾದ ನಗುವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಶ್ರೀರಾಮನು ಮಹಾಪುರುಷನಾದ್ದರಿಂದ ಅವನ ನಗುವೂ ಹಾಗೆಯೇ ಇತ್ತು ಎಂದುವಾಲ್ಮೀಕಿಗಳು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಶ್ರೀರಾಮನು ಹೇಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದ? ಎಂದರೆ ಮಾತಿಗಿಂತ ಮೊದಲು ಸ್ವಲ್ಪ ಮುಗುಳು ನಕ್ಕು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದ.ಅದನ್ನೇ ರಾಮಾಯಣದಲ್ಲಿ ವಾಲ್ಮೀಕಿಗಳು 'ಸ್ಮಿತಪೂರ್ವಭಾಷೀ' ಎಂಬುದಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಕೆಲವರುಮಾತನಾಡುವಾಗ ಅತಿಯಾಗಿ ನಗುತ್ತಾರೆ. ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಮೊದಲು ನಕ್ಕು ಆಮೇಲೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ. ಮತ್ತೆಕೆಲವರು ಮೊದಲು ಮಾತನ್ನಾಡಿ ಆಮೇಲೆ ನಗುತ್ತಾರೆ. ಈ ಮೂರರಲ್ಲಿ, ಮಾತನಾಡುವಾಗ ಮಿತವಾಗಿ ನಗುವುದು ಬಹಳ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದುದು.ಮಾತಿಗೆ ಬಹಳ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವಿದೆ. ಆಡುವ ಮಾತು ಎದುರಿಗಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಕೆರಳಿಸಲೂ ಬಹುದು,ಸಮಾಧಾನವಾಗಿ ಕೂರಿಸಲೂಬಹುದು. ಮಾತು ಮತ್ತು ನಗು ಎರಡೂ ಹಿತ-ಮಿತವಾಗಿ ಮೇಳೈಸಿ ಬಂದಾಗ ಕೇಳುವವರಿಗೆ ಶಾಂತ- ಗಂಭೀರವಾದ ಭಾವಮೂಡುತ್ತದೆ. ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಬಗೆಯ ಉದ್ವೇಗ ಉಂಟಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಬಹಳ ಗಡಿಬಿಡಿಯಿಂದಮಾತನಾಡುವುದರಿಂದ ಅಥವಾ ವಿಕಾರವಾಗಿ ನಗುತ್ತಾ ಮಾತನಾಡುವುದರಿಂದ ಅಥವಾ ಗಹಗಹಿಸಿ ನಕ್ಕುಮಾತನಾಡುವುದರಿಂದಲೂ ಕೇಳುವವನಲ್ಲಿ ಭಾವೋದ್ರೇಕ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಯಾವಾಗಲೂ ನಾವು ಆಡುವಮಾತು ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ನಗುವು ಮತ್ತೊಬ್ಬನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಸಂತೋಷವಾಗುವಂತಿರಬೇಕು. ಶ್ರೀರಾಮನು ಆಡುವಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಅಂತಹ ಸಂತೋಷ ಮತ್ತು ಶಾಂತಭಾವ ಮೂಡುವಂತಿತ್ತು. 'ಸಮಾಧಾನವಾಗಿ ಇರಬೇಕು' ಎಂಬುದು ಭಾರತೀಯರಮೂಲಾಪೇಕ್ಷೆಯಷ್ಠೆ!. ಹಾಗಾಗಿ ಮಾತನ್ನು ಹೇಗೆ ಆಡಬೇಕು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಶ್ರೀರಾಮನ ಸ್ಮಿತಪೂರ್ವಭಾಷಿತ್ವವೇ ಆದರ್ಶ.

ಸೂಚನೆ : 20/6/2021 ರಂದು ಈ ಲೇಖನವು  
ಹೊಸದಿಗಂತ ಪತ್ರಿಕೆಯ ಅಂಕಣದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದೆ.


To know more about Astanga Yoga Vijnana Mandiram (AYVM) please visit our Official Website, Facebook and Twitter pages

Saturday, 19 June 2021

ಷೋಡಶೋಪಚಾರ - 5 ಆಸನ (Shodashopachaara - 5 Aasana)

 ಲೇಖಕರು: ವಿದ್ವಾನ್ ಶ್ರೀ ನರಸಿಂಹ ಭಟ್

(ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿರಿ lekhana@ayvm.in)

ಷೋಡಶೋಪಚಾರಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡನೆಯದು ಮತ್ತು ವಿಶಿಷ್ಟವಾದುದು ಆಸನ ಎಂಬ ಉಪಚಾರ. ಆಸನವೆಂಬ ಶಬ್ದವನ್ನು ಕೇಳಿದ ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಮೊಟ್ಟಮೊದಲು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬರುವವಿಷಯವೇನೆಂದರೆ ಯೋಗಾಸನ. ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು, ಇಂದ್ರಿಯ ಮತ್ತು ಶರೀರ ಇವುಗಳು ಸರಿಯಾಗಿಒಂದು ಕಡೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವಂತಾಗಲು ಮಾಡುವ ಅಭ್ಯಾಸವೇ ಆಸನ. ಇಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ ಆಸನವು, ನಮ್ಮಮನೆಗೆ ಅಥವಾ ಮನಕ್ಕೆ, ಬರಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಮಾಡುವ ಕೆಲಸವಾಗಿದೆ. ಎರಡೂಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಲು ಬೇಕಾದ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೇ ಆಗಿದೆ.


ನಾವು ಭಗವಂತನ ಆಸನಕ್ಕಾಗಿ ವಿವಿಧ ಬಗೆಯ ಪೀಠವನ್ನು ಇಡುತ್ತೇವೆ. ವಜ್ರಪೀಠ, ರತ್ನಪೀಠ, ಸುವರ್ಣಮಯಪೀಠ, ರಜತಪೀಠ, ದಾರುಪೀಠ ಹೀಗೆ ಅನೇಕ ಬಗೆಯ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ ಪೀಠವನ್ನುಮಾಡಿ ಅದರಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನನ್ನು ಕುಳ್ಳಿರಿಸಿ ಆರಾಧಿಸುತ್ತೇವೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಮಂಟಪವನ್ನುಮಾಡುತ್ತೇವೆ. ಆ ಮಂಟಪವನ್ನು ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸುತ್ತೇವೆ. ದೀಪಗಳಿಂದ ಆ ಪೀಠವು ಇನ್ನೂಶೋಭೆಗೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ. ಒಟ್ಟಾರೆ ಪೀಠದಲ್ಲಿ ಬಿಜಯಿಸಿದ ಭಗವಂತನು ನಮಗೆಸುಂದರವಾಗಿ ಕಾಣಬೇಕು. ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಸಂತೋಷವಾಗಬೇಕು. ಅವರವರ ಭಾವಕ್ಕೆ ಅವರವರಶಕ್ತಿಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಪೀಠದ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇವೆ. ಭಗವಂತನು ಇಂತಹದ್ದೇಪೀಠ ಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ ತಾನೆ! ಹಾಗಾದರೆ ಇಂತಹ ವೈಭವೋಪೇತವಾದ ಪೀಠದ ಅವಶ್ಯಕತೆಏನು? ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯೂ ಬಂದೇ ಬರುತ್ತದೆ. 'ಐಶ್ವರ್ಯ ಎಂಬುದು 'ಈಶ್ವರ' ಎಂಬ ಪದದಿಂದಲೇಬಂದಿದೆ. ಅವನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದನ್ನು ಅವನಿಗೆ ಕೊಡುವುದು ಐಶ್ಚರ್ಯದ ಸದುಪಯೋಗ. ದೈವಕೊಟ್ಟಿದ್ದನ್ನು ದೈವಕ್ಕೆ ಉಪಯೋಗಿಸಬೇಕು' ಎಂಬ ಶ್ರೀರಂಗಮಹಾಗುರುಗಳ ಮಾತು ಇಲ್ಲಿಸಂಶಯವನ್ನು ಪರಿಹರಿಸುತ್ತದೆ. ಇದೇ ಅಲ್ಲವೇ ಪೂಜೆಯ ಅಂತರಾರ್ಥ. ಪೀಠದಲ್ಲಿರುವ ಅಲಂಕಾರಭೂಷಿತನಾದ ಅವನ ಸ್ಮರಣೆಯು, ನಮ್ಮನ್ನು ಸದಾ ಭಗವದ್ಭಾವದಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಸಿಕೊಳ್ಳಲುಸಹಾಯಮಾಡುತ್ತದೆ. ಆ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಭಗವಂತನಿಗೆ ವೈಭವೋಪೇತವಾದ ಪೀಠವನ್ನು ನಾವುಕಲ್ಪಿಸುತ್ತೇವೆ. ಇದಾವುದೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದವನು ಕೇವಲ ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಇಂತಹ ಆಸನವನ್ನುಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಂಡರೂ ಭಗವಂತನು ತೃಪ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಸ್ತುವೂ ಅದರದ್ದೇ ಆದಪರಿಣಾಮವನ್ನು ಬೀರುತ್ತದೆ. 'ಧಾತುಃ ಪ್ರಸಾದಾತ್ ಮಹಿಮಾನಮೀಶಮ್' ಎಂಬಂತೆ ಇವೆಲ್ಲದರಗುರಿ ನಮ್ಮ ಶರೀರದ ಸಪ್ತಧಾತುಗಳ ಪ್ರಸನ್ನತೆ ತಾನೇ! ಆಗ ಮಾತ್ರ ಭಗವಂತನ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರ ಸಾಧ್ಯ! ಇಂತಹ ವಿಜ್ಞಾನದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಉಪಚಾರವನ್ನು ನಮ್ಮ ಋಷಿಗಳು ತಂದರು. ಆದರೆ ಈ ವಿಜ್ಞಾನನಮ್ಮಿಂದ ದೂರವಾಗುತ್ತಿರುವುದು ಖೇದದ ಸಂಗತಿಯಾಗಿದೆ.


ಸೂಚನೆ : 19/6/2021 ರಂದು ಈ ಲೇಖನ ವಿಜಯ ಕರ್ನಾಟಕ ಪತ್ರಿಕೆಯ ಬೋಧಿವೃಕ್ಷ  ಅಂಕಣದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದೆ.



To know more about Astanga Yoga Vijnana Mandiram (AYVM) please visit our Official Website, Facebook and Twitter pages

ಇಹಪರ ಭೋಗಕ್ಕೆ ನಾದ ಯೋಗ (Ihapara Bhogakke Nada Yoga)

ಲೇಖಕರು : ಡಾ|| ಕೆ. ಎಸ್. ಕಣ್ಣನ್

(ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿರಿ lekhana@ayvm.in)






ಪ್ರತಿವರ್ಷ ಜೂನ್ ೨೧ರಂದು "ಇಂಟರ್‌ನ್ಯಾಷನಲ್ ಯೋಗ ಡೇ" (ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಯೋಗ ದಿನ) ಎಂಬುದರ ಆಚರಣೆ ರೂಢವಾಗಿದೆಯಷ್ಟೆ. ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸದಿಂದೊದಗುವ ದೈಹಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಹಾಗೂ ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯಗಳ ವಿಕಾಸದಿಂದಾಗಿ ಯಾರಿಗೆ ತಾನೆ ಪ್ರಮೋದವಾಗದು? ಸರ್ವರ ಸರ್ವವಿಕಾಸಗಳಿಂದ ಮೋದ ಪಡುವ ನಮ್ಮ ಪ್ರಧಾನಿಯವರು ಈ ಆಚರಣೆಗೆ ಕಾರಣರಾದದ್ದು ಭಾರತೀಯರ ಭಾಗ್ಯವೇ ಸರಿ.

ಒಂದೇ ಪದ!
ಇಡೀ ಭಾರತೀಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಎರಡು ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, "ಪ್ರವೃತ್ತಿ-ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ನಿವೃತ್ತಿ-ಧರ್ಮ" ಎಂಬುದಾಗಿ ಹೇಳಬಹುದು. ಒಂದೇ ಪದದಲ್ಲಿ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ 'ಯೋಗ' ಎಂದೇ ಸರಿ! ಭಾರತೀಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಸಾರವೆನಿಸುವ ಇಡೀ ಭಗವದ್ಗೀತೆಯು "ಯೋಗಶಾಸ್ತ್ರ"ವೆಂದೇ ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಕರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ: ಪ್ರತಿ ಅಧ್ಯಾಯದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಬರುವ "ಇತಿ ಶ್ರೀ…" ವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು. 'ಯೋಗ'ವೆಂಬ ಪದವು ಗೀತೆಯಲ್ಲಿ ೩೭ ಬಾರಿ ಬಂದಿದೆ, 'ಯೋಗಿ'ಯು ೨೮ ಬಾರಿ. ಇವಲ್ಲದೆ. ಯೋಗಕ್ಷೇಮ, ಯೋಗಾರೂಢ, ಯೋಗಸ್ಥ, ಯುಕ್ತ, ಯೋಗಭ್ರಷ್ಟ ಮುಂತಾದುವನ್ನೂ ಗಣಿಸಿದರೆ ನೂರಕ್ಕೂ ಮೀರುತ್ತದೆ!

ಒಂದೇ ಅಕ್ಷರ!
ಪೂಜ್ಯ ರಂಗಪ್ರಿಯಸ್ವಾಮಿಗಳು ಇನ್ನೂ ಸಾರವಾಗಿ, "ಒಂದೇ ಅಕ್ಷರದಲ್ಲಿ ಇಡೀ ಭಾರತೀಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಹೇಳಬಹುದು : ಅದುವೇ 'ಓಂ'!" – ಎಂದೊಮ್ಮೆ ನುಡಿದಿದ್ದುಂಟು. ಈ ಲೇಖನದ ಶೀರ್ಷಿಕೆಯಾದ "ನಾದಯೋಗ" ಎಂಬುದರ ಸಾರತಮವಾದ ತತ್ತ್ವವಾದರೂ ಈ ಓಂಕಾರವೇ. ವೇದಗಳ ಸಿದ್ಧಾಂತವಾದ ಉಪನಿಷತ್ತುಗಳಲ್ಲೂ, ಉಪನಿಷತ್ತುಗಳ ಸಾರವಾದ ಭಗವದ್ಗೀತೆಯಲ್ಲೂ ಈ ಪ್ರಣವನಾದದ ಹಿರಿಮೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿ ಹೇಳಿದೆ. ಛಾಂದೋಗ್ಯೋಪನಿಷತ್ತು ಓಂ ಎಂಬ ಅಕ್ಷರದ ಉಪಾಸನೆಯಿಂದಲೇ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಅದರ ಆಕಾರವನ್ನು ಹಿಡಿದು, "ಪ್ರಣವವೇ ಬಿಲ್ಲು, ಬ್ರಹ್ಮವೇ ಲಕ್ಷ್ಯ" – ಎನ್ನುತ್ತದೆ ಮುಂಡಕೋಪನಿಷತ್ತು. ಯೋಗದ ತುದಿಗೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಒಯ್ಯುವ ರಥವೇ ಓಂಕಾರವೆಂದು ಅಮೃತಬಿಂದೂಪನಿಷತ್ತು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಮಾಂಡೂಕ್ಯೋಪನಿಷತ್ತು "ಸರ್ವಂ ಓಂಕಾರ ಏವ" – ಎನ್ನುತ್ತದೆ

ಸಾಮಗಾನವನ್ನು ಓಂಕಾರದೊಂದಿಗೇ ಮಾಡುವುದೆಂದು ತೈತ್ತಿರೀಯೋಪನಿಷತ್ತು ಸಾರುತ್ತದೆ. ಯೋಗತತ್ತ್ವವನ್ನು ಒತ್ತಿ ಹೇಳುವ ಕಠೋಪನಿಷತ್ತು-ಮೈತ್ರ್ಯುಪನಿಷತ್ತುಗಳೂ ಓಂಕಾರದ ಗರಿಮೆಯನ್ನು ವಿಶದೀಕರಿಸುತ್ತವೆ. "ಬ್ರಹ್ಮನಿರ್ದೇಶವೆಂಬುದು ಓಂ-ತತ್- ಸತ್- ಎಂಬುದಾಗಿ" – ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ, "ಓಂ ಎಂಬುದು 'ಏಕಾಕ್ಷರಬ್ರಹ್ಮ'" ಎಂದು ಗೀತೆಯು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಪಾತಂಜಲ ಯೋಗಸೂತ್ರವು ಬ್ರಹ್ಮದ ವಾಚಕವೇ ಪ್ರಣವ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಇಷ್ಟರಿಂದಲೇ "ನಾದಯೋಗ"ದ ಸಾರವನ್ನೇ ಒಂದರ್ಥದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದಂತಾಯಿತು.

"ನಾದಾತ್ಮಕಂ ಜಗತ್ "
ನಾದಯೋಗವೆಂಬ ಪದವು ಭಗವದ್ಗೀತೆಯಲ್ಲಿ ಬರುವುದಿಲ್ಲ, ನಿಜವೇ. ಆದರೆ ನಾದಕ್ಕೂ ಸಂಗೀತಕ್ಕೂ ಅವಿನಾಭಾವ ಸಂಬಂಧವಿದೆಯಲ್ಲವೇ? "ಸಂಗೀತವೆಂದರೆ ಹಾಡುಗಾರಿಕೆ" – ಎಂದೇ ನಾವೆಲ್ಲ ತಿಳಿದಿರುವುದು; ಆದರೆ ಅದು ಹಾಗಲ್ಲ. ಅದೊಂದು ಪಾರಿಭಾಷಿಕಪದ. "ಗೀತ-ವಾದ್ಯ-ನೃತ್ಯಗಳು ಮೂರೂ ಸೇರಿದರೇ ಅದಕ್ಕೆ ಸಂಗೀತವೆನ್ನುವುದು". ಹಾಡುಗಾರಿಕೆ ಅಥವಾ ಗೀತವು ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರಧಾನವಾಗಬಹುದೇ ವಿನಾ ಅದೇ ಸಂಗೀತವಲ್ಲ. "ಗೀತಂ ವಾದ್ಯಂ ಚ ನೃತ್ಯಂ ಚ ತ್ರಯಂ ಸಂಗೀತಮುಚ್ಯತೇ" ಎಂದೇ ಶಾಸ್ತ್ರವಾಕ್ಯ. ಗೀತವೆಂದಮೇಲೆ ರಾಗವಿಲ್ಲದೆ ಆದೀತೇ? ರಾಗವೆಂದರೆ ಸ್ವರವಿಲ್ಲದೆ ಆದೀತೇ? "ಗೀತ-ರಾಗ-ಸ್ವರಗಳು ನಾದವಿಲ್ಲದೆ ಇದ್ದಾವೇ?" – ಎನ್ನುತ್ತದೆ ಸಂಗೀತಶಾಸ್ತ್ರ: "ನ ನಾದೇನ ವಿನಾ ಗೀತಂ, ನ ನಾದೇನ ವಿನಾ ಸ್ವರಃ | ನ ನಾದೇನ ವಿನಾ ರಾಗಃ ತಸ್ಮಾನ್ನಾದಾತ್ಮಕಂ ಜಗತ್ ||" ನಾವು ಹಾಡುವ ಗೀತವೇ ಹೀಗೆಂದಮೇಲೆ, 'ಭಗವಂತನೇ ಹಾಡಿರುವ' ಭಗವದ್ಗೀತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುವುದೇನು?

ಗಾನ-ನಾದ-ಯೋಗ
ನಮ್ಮ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಯೋಗಕ್ಕೂ ನಂಟುಂಟು; ಅವರಿಗೂ ಗಾನಕ್ಕೂ ಗಂಟುಂಟು; ಅವರಿಗೂ ನಾದಕ್ಕೂ ಜಂಟಿಯುಂಟು. ಇದೋ: ಕೃಷ್ಣನು ಯೋಗೇಶ್ವರ, ಶಿವನು ಯೋಗೀಶ್ವರ. ಬ್ರಹ್ಮನು ಸಾಮಗಾನರತ; ಸರಸ್ವತಿಯು ವೀಣಾಸಕ್ತೆ; ಪಾರ್ವತೀಪತಿಯು ಗೀತಪ್ರೀತ; ಗೋಪೀಪತಿಯು ಕೊಳಲಿನ ದನಿಗೆ ಮರುಳಾದವನು – ಎಂದು ಮುಂತಾಗಿ ಸಂಗೀತರತ್ನಾಕರವು ದೇವತೆಗಳ ಗೀತಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಕೊಂಡಾಡುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ನಾನಾದೇವತೆಗಳ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ನಾನಾವಾದ್ಯಗಳುಂಟು : ಶಂಭುವಿನ ಪ್ರದೋಷನೃತ್ಯದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮ-ವಿಷ್ಣುಗಳು ತಾಳ-ಪಟಹಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದಿರುತ್ತಾರೆ. ವೀಣೆಯು ಭಾರತಿಯ ಕೈಯಲ್ಲೂ, ಕೊಳಲು ಸೂರ್ಯ- ಚಂದ್ರರ ಕೈಯಲ್ಲೂ, ಮೃದಂಗವು ನಂದಿ-ಸ್ಕಂದರ ಕೈಗಳಲ್ಲೂ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ; ಲಕ್ಷ್ಮಿಯು ಹಾಡುತ್ತಾಳೆ – ಎಂದೆಲ್ಲ ಚಿತ್ರಿಸುವ ಶ್ಲೋಕಗಳುಂಟು. ಸಂಗೀತರತ್ನಾಕರವು ಶಂಕರನನ್ನು ನಾದತನುವೆನ್ನುತ್ತದೆ. ಶಬ್ದಬ್ರಹ್ಮಮಯೀ-ನಾದಮಯೀ – ಎಂಬುದಾಗಿ ಪಾರ್ವತಿಯನ್ನು ಕೊಂಡಾಡಿರುವುದೂ ಉಂಟು. ವೀಣೆ-ವೇಣು-ಮೃದಂಗವಾದ್ಯಗಳ ಧ್ವನಿಯು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಎಷ್ಟು ರಂಜಿಸುತ್ತದೆ! – ಎಂದು ಅವುಗಳ ನಾದದ ಮೋಹಕತೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾ, ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರ ಪ್ರಬೋಧಸುಧಾಕರವು "ಇವುಗಳ ಇಂಪನ್ನೂ ಅತಿಶಯಿಸುವಂತಹುದು ಅನಾಹತನಾದ!" – ಎನ್ನುತ್ತದೆ.

ಆಹತ-ಅನಾಹತ
ನಾದವು ಆಹತ-ಅನಾಹತ – ಎಂಬುದಾಗಿ ಎರಡು ವಿಧ. ಬಡಿತದಿಂದ ಬಂದದ್ದು ಆಹತ. ಒಳಗೇ ಸ್ಫುರಿಸುವುದು – ಅರ್ಥಾತ್ ಯಾವ ಹೊಡೆತದಿಂದಲೂ ಉಂಟಾಗದಂತಹುದು ಅನಾಹತನಾದ. ಹೀಗೆಂಬುದಾಗಿ ಹೇಳಿ, ನಮ್ಮ ಯೋಗಶಾಸ್ತ್ರ- ಸಂಗೀತಶಾಸ್ತ್ರಗ್ರಂಥಗಳಲ್ಲಿ ಒಕ್ಕೊರಲಿನಿಂದ ಅನಾಹತನಾದದ ಹಿರಿಮೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿ ಹೇಳಿದೆ. ಜಗತ್ತೆಲ್ಲ ಆಹತನಾದದಿಂದ ತುಂಬಿಹೋಗಿದೆಯಲ್ಲವೇ? ಏರೋಪ್ಲೇನಿನ ಧ್ವನಿ ಕಡಿಮೆಯೇ? ವಾಹನಗಳ ಗದ್ದಲ ಕಿವಿಗಡಚಿಕ್ಕದೇ? ವಾದ್ಯಗಳ ದನಿ-ಮಾರ್ದನಿಗಳ ಪ್ರಮಾಣ ಕಿರಿದೇ? ಪಶು-ಪಕ್ಷಿಗಳ ರುತಗಳಲ್ಲಿ ವೈವಿಧ್ಯವಿಲ್ಲವೇ? ನದಿಯ ನಡೆಯಲ್ಲಿ ನಿನದವಿದೆ; ಸಮುದ್ರದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ವನವಿದೆ; ಮೋಡದಲ್ಲಿ ಮೂಡುವ ಗುಡುಗೂ ಘೋಷವೇ. ಗಾಳಿ ಬೀಸುವಲ್ಲಿ, ನೀರು ಹರಿಯುವಲ್ಲಿ, ಬೆಂಕಿ ಸುಡುವಲ್ಲಿ ಸದ್ದಿಲ್ಲದಿಲ್ಲ. ಇತ್ತ ನಮ್ಮಲ್ಲೇ, ನಾಡಿಯ ಮಿಡಿತದಲ್ಲಿ, ಹೃದಯದ ಬಡಿತದಲ್ಲಿ, ಉಸಿರಿನ ಮಿಸುಕಿನಲ್ಲಿ ರವೆಯಷ್ಟಾದರೂ ರವವಿದ್ದೇ ಇದೆ. ಇನ್ನು ವಿಜ್ಞಾನವು ಹೇಳುವಂತೆ, ಮನುಷ್ಯನ ಕಿವಿಗೇ ಅಗೋಚರವಾದ – ಆದರೆ ನಾಯಿ, ಬಾವಲಿ ಮುಂತಾದ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಗೋಚರವಾಗುವ – ತರಂಗಾಂತರಗಳೂ ಉಂಟು! ಆದರೆ ಇಲ್ಲೆಲ್ಲ – ತಂಬೂರಿ ಮೀಟುವಲ್ಲಿ ಸಹ – ಆಹತಿ ಅಥವಾ ಹೊಡೆತವುಂಟು. ಆದರೆ ಯೋಗಶಾಸ್ತ್ರವು ಎತ್ತಿ ಹೇಳುವುದು ಮತ್ತೊಂದು ಬಗೆಯ ನಾದವನ್ನು. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ನಾದಯೋಗದ ಉನ್ನತಧಾಮವಿರುವುದಲ್ಲಿ! ಸಂಗೀತವೂ ಸಾಟಿಯಲ್ಲವೆನ್ನುವ ಸ್ತರವಿರುವುದಲ್ಲಿ!

ನಾದಾನುಸಂಧಾನ
ಯುಕ್ತಪ್ರಾಣಾಯಾಮಾಭ್ಯಾಸದಿಂದಾಗಿ ನಾಡೀಶುದ್ಧಿಯು ಏರ್ಪಡಲು ನಾನಾ ಪ್ರಕಾರದ ಅನಾಹತನಾದಗಳು ಉಂಟಾಗುವುವು – ಎಂಬುದಾಗಿ ಯೋಗಗ್ರಂಥಗಳು ಹೇಳುವುವು. "ಸರ್ವಾಸು ನಾಡೀಷು ವಿಶೋಧಿತಾಸು ಅನಾಹತಾಖ್ಯಃ…ಪ್ರವರ್ತೇತ ನಿನಾದಃ" ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತದೆ, ಯೋಗತಾರಾವಳಿ. ಈ ನಾದವನ್ನು ಆಲಿಸುವುದೇ "ನಾದಾನುಸಂಧಾನ". ಲಕ್ಷಾಧಿಕ ಲಯಮಾರ್ಗಗಳುಂಟೆಂದೂ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ನಾದಾನುಸಂಧಾನವೆಂಬುದೇ ಮಾನ್ಯತಮವೆಂದೂ ಅಲ್ಲಿ ಶಂಕರಭಗವತ್ಪಾದರು ಸೂಚಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಯೋಗಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಾಪೇಕ್ಷಿಯು ಅನುಸಂಧಾನಿಸಬೇಕಾದುದು ನಾದವನ್ನೇ – "ನಾದ ಏವಾನುಸಂಧೇಯೋ ಯೋಗಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಮಿಚ್ಛತಾ" ಎಂಬುದಾಗಿ ವರಾಹೋಪನಿಷತ್ತು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿದೆ.

ಸಮುದ್ರ-ಮೋಡ-ಭೇರಿ-ಮರ್ದಳ(ಮದ್ದಳೆ)-ಶಂಖ-ಘಂಟೆ - ಮುಂತಾದ ಅನೇಕ ಧ್ವನಿಗಳು ಒಳಗೇ – ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಬಲಗಿವಿಯಲ್ಲಿ – ಗೋಚರಿಸುವುವೆಂದು ಹಠಯೋಗಪ್ರದೀಪಿಕೆಯು ಹೇಳುತ್ತದೆ. "ವಾಸ್ತವವಾಗಿ, ಹೀಗೆ ಅಂತಃಶ್ರವಣಕ್ಕೆ ಗೋಚರವಾಗುವ ಧ್ವನಿಗಳೇ ಭಾರತೀಯರ ವಾದ್ಯಗಳ ನಿರ್ಮಾಣಕ್ಕೆ ಆಧಾರವಾಗಿರತಕ್ಕವು" – ಎಂಬ ರಹಸ್ಯಾರ್ಥವನ್ನು ಶ್ರೀರಂಗಮಹಾಗುರುಗಳು ತಿಳಿಯಪಡಿಸಿದ್ದರು.

"ಈ ಒಳಗಣ ನಾನಾಧ್ವನಿಗಳನ್ನೂ ಮೀರಿದ ಮೂಲಭೂತವಾದ ನಾದವೊಂದು ಗೋಚರಿಸುವುದು; ಅದನ್ನೇ ಹಿಡಿಯತಕ್ಕದ್ದು" – ಎಂಬುದಾಗಿಯೂ ಯೋಗಶಾಸ್ತ್ರಗಳು ತಿಳಿಯಪಡಿಸುತ್ತವೆ. ಅನಾಹತಧ್ವನಿಯನ್ನೇ ಹಿಡಿದುಹೋದಲ್ಲಿ ದೀರ್ಘಘಂಟಾನಿನಾದವನ್ನು ಹೋಲುವ ನಾದವು ಕೇಳಿಬಂದು, ಆ ಪ್ರಣವನಾದಾಗ್ರ-ನಾದಾಂತಗಳಲ್ಲಿ ಜ್ಯೋತಿರ್ದರ್ಶನ, ಮನೋಲಯ, ವಿಷ್ಣುಪದಪ್ರಾಪ್ತಿಗಳೆಂಬ ಅನುಭವಗಳು ಉಂಟಾಗುವುವೆಂಬುದನ್ನೂ ಯೋಗಗ್ರಂಥಗಳಿಂದ ತಿಳಿಯಬಹುದು. ಸೃಷ್ಟಿಯ ಮೂಲವು ಬಿಂದುವಿನಿಂದ "ಬಿಂದೋರ್ನಾದಸಮುದ್ಭವಃ" ಎಂಬಂತೆ, ಅಲ್ಲಿಂದ ಮುಂದಕ್ಕೆ ನಾದರೂಪಿಯಾದ ಈಶ್ವರನ ಆವಿರ್ಭಾವವಾಗುವುದು – ಎಂಬುದಾಗಿ ತಂತ್ರಶಾಸ್ತ್ರಗಳು ಸಾರುವುವು. ಹೀಗೆ ಯೋಗವಿದ್ಯೆ-ತಂತ್ರವಿದ್ಯೆ-ಸಂಗೀತವಿದ್ಯೆಗಳೆಲ್ಲದರ ಸಾರರೂಪವಾಗಿ "ನಾದತನುಮನಿಶಂ ಶಂಕರಂ" ಎಂದು ಹಾಡಿದ ತ್ಯಾಗರಾಜರನ್ನು ವಂದಿಸಿ, ಈ ನಾದಯೋಗದ ಕಿಂಚಿತ್ತಾದ ದರ್ಶನವನ್ನು ಶ್ರೀರಂಗಾರ್ಪಣ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ.

ಸೂಚನೆ : 19/6/2021 ರಂದು ಈ ಲೇಖನ ವಿಜಯ ಕರ್ನಾಟಕ ಪತ್ರಿಕೆಯ ಬೋಧಿವೃಕ್ಷ  ಅಂಕಣದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದೆ.


To know more about Astanga Yoga Vijnana Mandiram (AYVM) please visit our Official Website, Facebook and Twitter pages

Friday, 18 June 2021

Ananda Tandava Of Nataraja - 10

Many Images: One Motif

  Almost coincidentally, Coomaraswamy chose the Chola image of Tiruvālaṅgāḍu – exactly the same sculpture that inspired Sriranga Mahaguru too - as the very frontispiece for his book, The Dance of Shiva. Numerous sculptures with multifarious differences in certain details obtain today. For Coomaraswamy  however, who could see the essential strain submerged beneath a multiplicity of expressions, the numerous depictions of Naṭarāja 'vary amongst themselves in minor details, but all express one fundamental conception.' (Coomaraswamy, The Dance of Shiva, p.86). The central motif, says he, is the cosmic activity of Śiva, a motif which he elaborates on in sufficient detail throughout his essay. So important was the interpretation of this image to Coomaraswamy that he entitled his book "The Dance of Shiva" even though there are other numerous interesting, and important enough, essays in the book.

We perceive here a special meaning, not noticed by anybody yet – at least as far as we know, in the subtitle of this book viz. "Fourteen Indian Essays". The number "fourteen" indeed echoes 'the sounding of the drum fourteen times by Naṭarāja,' which gave rise to the Fourteen Aphorisms, which came to be the very foundation - of Sanskrit syllabary and of Sanskrit grammar itself, and was designated Māheśvara-sūtra, apart from its tāttvic ramifications as spelt out in a work we are about to notice. That Naṭarāja so sounded the drum is detailed in a text called Nandikeśvara-kārikā in its very opening verse. The famous verse reads thus:

  nṛttā'vasāne naṭarājarājo

   nanāda ḍhakkāṁ nava-pañca-vāram |

uddhartukāmaḥ sanakādi-siddhān

   etad vimarśe śiva-sūtra-jālam ||

 

नृत्ताऽवसाने नटराजराजो

   ननाद ढक्कां नव-पञ्च-वारम् |

उद्धर्तुकामः सनकादि-सिद्धान्

   एतद् विमर्शे शिव-सूत्र-जालम् ||

  In order to place things in perspective, and in order to demonstrate the originality of Śrīraṅga Mahāguru's interpretation, let us make a brief survey of the work done in the past, and in recent decades, about this Naṭarāja image.




To know more about Astanga Yoga Vijnana Mandiram (AYVM) please visit our Official Website, Facebook and Twitter pages

Thursday, 17 June 2021

ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧಿಯ ವ್ಯಾಪ್ತಿ Jivanadalli Shuddhiya Vyapti

ಲೇಖಕರು: ಮೈಥಿಲೀ ರಾಘವನ್
 (ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿರಿ lekhana@ayvm.in)




ಶುದ್ಧಿ – ಇದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯವನ್ನು ಕೊಡುವ ಒಂದು ವಿಚಾರ. ಸಣ್ಣ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಚಿಕ್ಕಂದಿನಿಂದಲೂ ಮನೆಯಲ್ಲೂ, ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲೂ ಶುದ್ಧಿಯ ಬಗೆಗೆ ತಿಳಿಯಪಡಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ.


ಶುದ್ಧಿ-ಇಂದಿನ ವಿಚಾರಗಳು:  

ಪರಿಸರಮಾಲಿನ್ಯ, ಅದರ  ಸುಧಾರಣಾಕ್ರಮಗಳ ಬಗೆಗೆ ಚರ್ಚೆಗಳು ವಿಶ್ವದಾದ್ಯಂತ ನಡೆಯುತ್ತಲಿವೆ. ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಸಹಜವಾಗಿ ಇರಬೇಕಾದಷ್ಟು ಆಮ್ಲಜನಕ-ಸಾರಜನಕ-ಇಂಗಾಲದಅಂಶಗಳು ಇಲ್ಲವಾದರೆ, ಅವುಗಳ ಅನುಪಾತದಲ್ಲೇನಾದರೂ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಾದರೆ ಅದನ್ನು ವಾಯುಮಾಲಿನ್ಯವೆಂಬುದಾಗಿ ಗುರುತಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.  ಅಂತೆಯೇ ಜಲ-ಭೂಮಾಲಿನ್ಯಗಳ ಕಡೆಯೂ ಲೋಕವು ಗಮನಹರಿಸುತ್ತಿದೆ. ಈ ಮಾಲಿನ್ಯಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಿ ಪರಿಸರವನ್ನು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಬೇಕೆನ್ನುವುದು ನಿರ್ವಿವಾದ. ಜನರ ಆರೋಗ್ಯ-ಸುಖಜೀವನಗಳಿಗೆ  ಮಾಲಿನ್ಯಗಳು ಅಡ್ಡಿ ತರುತ್ತವೆ. ಅಲ್ಲದೆ, ಶುದ್ಧವಾದ ವಾತಾವರಣವುಕಣ್ಮನಗಳಿಗೆ ತಂಪನ್ನೂ ಇಂಪನ್ನೂ ನೀಡುತ್ತದೆಯೆಂಬುದು ಎಲ್ಲರ ಅನುಭವಕ್ಕೂ ಬರುವಂತಹದ್ದು. ಅಶುದ್ಧವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದು  ಅದಕ್ಕೇ ತಮ್ಮನ್ನು ಒಗ್ಗಿಸಿಕೊಂಡವರೂ ಸಹ ಒಮ್ಮೆ ಶುಚಿಯಾದಪರಿಸರವನ್ನು ಕಂಡರೆ "ಆಹಾ! ಎಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ" ಎಂಬ ಉದ್ಗಾರ ತೆಗೆಯುವುದು ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಮ್ಮ ಮೈ-ಬಟ್ಟೆ-ಪದಾರ್ಥಗಳೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಶುದ್ಧವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದರ ಜೊತೆಗೆ,ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಅಂಗಳದಿಂದ ಹಿಡಿದು ರಸ್ತೆ-ಸಂತೆಗಳವರೆಗೂ ಎಲ್ಲೆಡೆಯಲ್ಲೂ ಶುದ್ಧಿಯನ್ನು ಕಾಪಾಡುವಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ  ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಮೇಲಿದೆ. ಇಂತಹ ಶುಚಿತ್ವವು ಆರೋಗ್ಯದ ಹಾಗೂ ಮನಃಪ್ರಸನ್ನತೆಯದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ  ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಅನಿವಾರ್ಯ ಕರ್ತವ್ಯವಷ್ಟೇ.

   

ಇಂದಿನ ವಿಜ್ಞಾನವು  ಶುದ್ಧಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿನ ಅಂಶಗಳನ್ನೂ, ಮಾಲಿನ್ಯ ಸೇರಿದಾಗಿನ ಅಂಶಗಳನ್ನೂ ನಿಖರವಾಗಿಅಳೆದು ಲೋಕದ ಮುಂದಿಡುವುದರಿಂದ ಅದನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವ, ನಿರಾಕರಿಸುವ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯು ಏಳಬೇಕಾದ ಸನ್ನಿವೇಶವೇಇಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ ಈ ವಿಚಾರಗಳು ಆಧುನಿಕ ವಿಜ್ಞಾನದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದಲೇ ಹೆಚ್ಚು ಬೆಲೆಯನ್ನು ಪಡೆದಿವೆಯೆಂದೆನಿಸಿದರೂ ಹಿಂದಿನ ಕಾಲದಿಂದಲೂ–ಋಷಿಯುಗದಲ್ಲಿಯೂ-ಶುದ್ಧಿಯ ಬಗೆಗೆ ಜನರ ಮನಸ್ಸು-ವಿಚಾರಗಳು ಬಹುಮಟ್ಟಿಗೆ ಹರಿದಿರುವುದು ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ.


ಭಾರತಿಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಲ್ಲಿನ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಗಳು :

ಶುದ್ಧಿ:

ಸನಾತನಾರ್ಯಭಾರತಮಹರ್ಷಿಗಳು ತಮ್ಮ ಶುದ್ಧಿಯ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ದೈನಂದಿನ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಲ್ಲಿಹಾಸುಹೊಕ್ಕಾಗಿ ಹೆಣೆದು ನಾಗರಿಕತೆಯಾಗಿ ಹೊರತಂದರು. ಅದು ಆಚಾರ-ಮಡಿ-ಮೈಲಿಗೆ ಎಂಬುದಾಗಿತಿಳಿಯಲ್ಪಡುತ್ತಿದೆ.    ಆದರೆ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ರೂಪಿಸಿಕೊಟ್ಟಿರುವ ಆಚಾರಗಳು ಇಂದು ಕೇವಲ ವಿಧಿ-ನಿಷೇಧಗಳ ಪಟ್ಟಿಯಾಗಿಉಳಿದಿವೆ.  ಅವುಗಳಲ್ಲನೇಕ, ಅರ್ಥಹೀನವಾಗಿಯೂ, ಮೂಢನಂಬಿಕೆಗಳ  ಕಂತೆಗಳಾಗಿಯೂ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿವೆ. ಇನ್ನು ಕೆಲವು,ಇಂದಿನ ಜೀವನಶೈಲಿಗೆ ಹೊರತಾದ ವಿಚಾರಗಳಾಗಿಯೂ ಕಂಡುಬರುತ್ತಿವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ  ಆಚಾರ-ಮಡಿವಂತಿಕೆಗಳನ್ನುನಮ್ಮಿಂದ ದೂರ ಇಡೋಣವೆನ್ನಿಸುವುದೂ ಸಹಜವೇ.    ಇವುಗಳು ನಿಜಕ್ಕೂ ಸಾರಹೀನವಾಗಿ, ಋಷಿಯುಗಕ್ಕೇ ಸೀಮಿತವಾದವುಗಳೇ? ಎಂಬುದನ್ನರಿಯಲು ಮಹರ್ಷಿಗಳಶುದ್ಧಿಪರಿಕಲ್ಪನೆಯ ಜೀವಾಳವನ್ನೇ ನೋಡಬೇಕಾಗುವುದು. ಕೆಲವಂಶಗಳ ಮೂಲಕ ಇದರ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ವಿವೇಚನೆಯನ್ನುಮಾಡುವುದು ಉಚಿತವೆನಿಸುತ್ತದೆ. 

      

೧.ಉಟ್ಟ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು  ಒಗೆಯುತ್ತೇವೆ. ಇದರ ಶುದ್ಧಿ ನೀರು, ಸಾಬೂನುಗಳಿಂದಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಒಬ್ಬ ವೈದ್ಯ ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆಮಾಡಲು ಧರಿಸುವ ಅಥವಾ ಚಿಕಿತ್ಸೆಮಾಡುವಾಗ ಧರಿಸಿದ್ದ ಬಟ್ಟೆಗಳ ಒಗೆಯುವಿಕೆಗೆ  ಸಾಬೂನಷ್ಟೇ ಸಾಲದು. ಡೆಟ್ಟಾಲ್ನಂತಹ ಕ್ರಿಮಿನಾಶಕಗಳ ಬಳಕೆಯೂ ಅತ್ಯಾವಶ್ಯಕ.  ಏಕೆಂದರೆ ಆತನ ಕಾರ್ಯ-ಕಾರ್ಯಕ್ಷೇತ್ರಗಳುಹೆಚ್ಚು ಶುದ್ಧಿಯನ್ನಪೇಕ್ಷಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ಕಾರ್ಯಕ್ಷೇತ್ರದ ಪರಿಚಯವುಳ್ಳವರು ಯಾರೂ ಇದನ್ನುಆಕ್ಷೇಪಿಸುವುದಿಲ್ಲವಷ್ಟೇ. ಕೆಲವು ಸಂಶೋಧನಾಕೂಟಗಳು ಇದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಹಾಗೂ ಭಿನ್ನವಾದಶುಚಿತ್ವವನ್ನಪೇಕ್ಷಿಸುತ್ತವೆ. ಹೀಗೆ ಕಾರ್ಯೋದ್ದೇಶದ ಮೇಲೆಯೇ ಶುದ್ಧಿಯ ಮಟ್ಟವನ್ನು ನಿಶ್ಚಯಿಸ ಬೇಕೆನ್ನುವುದುಸ್ಥಾಪಿತವಾಗುತ್ತದೆ. 


೨.ಶುದ್ಧಿಗೊಳಿಸುವ ಪದಾರ್ಥಗಳೂ, ವಿಧಾನಗಳೂ ಕೊಳೆಯ ಗುಣಮಟ್ಟವನ್ನವಲಂಬಿಸಿರುತ್ತವೆ. ಬಟ್ಟೆ-ಪಾತ್ರೆ-ನಮ್ಮಶರೀರ ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ ಒಂದೇ ಪದಾರ್ಥದಿಂದ ಶುದ್ಧಿಯೇ? ಬಟ್ಟೆಯೇ ಆದರೂ ಬೇರೆಬೇರೆ ಕಲೆಗಳಿಗೆ ಬೇರೆಬೇರೆ ಸಾಧನ-ವಿಧಾನಗಳು ಬೇಕಾಗುವುದೆಂಬುದು ಸಾಮಾನ್ಯಜ್ಞಾನವಲ್ಲವೇ? 


೩.ಶುದ್ದಿಯ ಸ್ವರೂಪ: ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ಶುದ್ಧಿಗೊಳಿಸುವುದೆಂದರೇನು? ಕೊಳೆ ಅಂಟುವ ಮುನ್ನ ಇದ್ದ ಸ್ಥಿತಿಗೇ ಅದನ್ನು ತರುವುದು. ಹೊಸದಾದ ಬೆಳ್ಳಿಲೋಟವೊಂದನ್ನು ಗಾಳಿಗೊಡ್ಡಲಾಗಿ, ತನ್ನ ಬಣ್ಣ-ಹೊಳಪುಗಳನ್ನುಕಳೆದುಕೊಂಡಿದೆಯೆನ್ನೋಣ. ಅದರ ಶುದ್ಧಿಯೆಂದರೆ ಸೂಕ್ತವಾದ ಪದಾರ್ಥದಿಂದ ಉಜ್ಜಿ-ತೊಳೆದು ಅದನ್ನುಮೂಲರೂಪಕ್ಕೆ ತರುವುದು. ಅದರ ಹೊಳಪನ್ನು ಪುನಃ ತಂದುಕೊಡುವುದು. 


ಕರೋನ ತಡೆಯಲು ಶುದ್ಧತೆಯು ಅನಿವಾರ್ಯ

ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಕೊರೋನಾ ರೋಗ ಹರಡಿರುವ ಇಂದಿನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧಿಕ್ರಿಯೆಯೂ ಸಾಮಾನ್ಯಮಟ್ಟಕ್ಕಿಂತಲೂ ವಿಭಿನ್ನ-ವಿಶೇಷವಾಗಿರಬೇಕಲ್ಲವೇ? ರೋಗದಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳಲೂ, ಗುಣಮುಖರಾಗಲೂ ವಿಶೇಷವಾದ ವಿಧಿ-ನಿಷೇಧಗಳ ಪಟ್ಟಿ ಉಂಟಲ್ಲವೆ? ಮುಖದಲ್ಲೊಂದು ಮಾಸ್ಕ್, ಸಾನಿಟೈಸೆರ್, ಇಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಅಂತರವನ್ನು ಕಾಪಾಡುವುದು ಇತ್ಯಾದಿಗಳು ವಿಧಿಯ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿದ್ದರೆ, ಜನಗುಂಪು ಕಟ್ಟಬಾರದು, ಕೈಕುಲುಕಿ ಅಭಿನಂದಿಸಬಾರದು,  ಬೀದಿಯಲ್ಲಿ ಉಗುಳಬಾರದು ಇತ್ಯಾದಿಗಳು ನಿಷೇಧದ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿರುವುವು. 'ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ನೆಗಡಿ-ಶೀತ-ಸೀನುವಿಕೆ-ಕೆಮ್ಮು ಇವುಗಳು ಹೊಸದೇನಲ್ಲವಲ್ಲ, ಈಗೇಕೆ ಇಷ್ಟೊಂದು ಕಟ್ಟುಪಾಡು' ಎನ್ನುವುದು, ಬಂದಿರುವ ರೋಗದ(ದೋಷದ) ಸ್ವರೂಪವನ್ನೇ ಅರಿಯದವರ ಮಾತೆನ್ನಬೇಕಲ್ಲವೆ? ಈ ವಿಧಿ-ನಿಷೇಧಪಟ್ಟಿಯನ್ನು ರೋಗಾಣುವಿನ ಸ್ವರೂಪವೇ ನಿಶ್ಚಯಿಸುತ್ತದೆಂಬುದೇ ಸತ್ಯ. ರೋಗದ ಪರಿಚಯವೇ ಇಲ್ಲದವರಿಗೆ ಈ ಕಟ್ಟುಪಾಡುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಅರ್ಥಹೀನ, ಅಪ್ರಸ್ತುತ. ಆದರೆ ಕರೋನಾದ ಹಾವಳಿಗೆ ಸಿಗದೆ ಅಥವಾ ಸಿಕ್ಕಿದವರು ಅದರಿಂದ ಪಾರಾಗಬೇಕೆಂಬ ಉದ್ದೇಶವಿದ್ದಲ್ಲಿ ಈ ಕಟ್ಟುಪಾಡುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಅನಿವಾರ್ಯವೂ ಹೌದು.

 

 ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಋಷಿಗಳಿಗಿದ್ದ ಶುದ್ಧಿಪರಿಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಗಮನಿಸೋಣ. ಆಚಾರ- ಶುದ್ಧಿಯೇನನ್ನುವುದನ್ನು  ಸುಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತಿಳಿಸುತ್ತವೆ ಕೆಳಗಿನ ಸಾಲುಗಳು.

 

ಪಂಚೇಂದ್ರಿಯಸ್ಯ ದೇಹಸ್ಯ ಬುದ್ಧೇಶ್ಚ ಮನಸಸ್ತಥಾ |

ದ್ರವ್ಯ ದೇಶ ಕ್ರಿಯಾಣಾಂಚ ಶುದ್ಧಿಃ ಆಚಾರ ಇಷ್ಯತೇ ||

 

ಪಂಚೇಂದ್ರಿಯಗಳು-ದೇಹ-ದ್ರವ್ಯ-ದೇಶ-ಕ್ರಿಯೆ-ಬುದ್ಧಿ-ಮನಸ್ಸು  ಇವುಗಳ ಶುದ್ಧಿಯೇ ಅಥವಾ ಇವುಗಳ ಶುದ್ಧಿಗಾಗಿಮಾಡುವ ಕ್ರಿಯೆಯೇ ಆಚಾರ. ಈ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿನ ಮೊದಲ ಐದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಆಧುನಿಕರು ಶುದ್ಧಿಗೆ ನೀಡುವವಿವರಣೆಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಬುದ್ಧಿ-ಮನಸ್ಸುಗಳು ಅವರ ಶುಚಿತ್ವ( cleanliness), ಮಾಲಿನ್ಯ ನಿಯಂತ್ರಣ(pollution control)ಗಳಲ್ಲಿಸೇರಿಲ್ಲವಷ್ಟೇ!


ಶುದ್ಧಿಯ ಉದ್ಧೇಶ :

ಈ ಎರಡನ್ನು ಋಷಿಗಳು ಏಕೆ ಸೇರಿಸಿದ್ದಾರೆ? ಇಂತಹ ಶುದ್ಧಿಯಿಂದ  ಏನನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ಹೊರಟರು?ಆರೋಗ್ಯ-ಸುಖಜೀವನದಲ್ಲಿ ಇವುಗಳ ಪಾತ್ರವೇನು?    ಮಹರ್ಷಿಗಳ ಆರೋಗ್ಯದ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯೆಂದರೆ – ಮಾನವನು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿ-ಸಾಮರ್ಥ್ಯಗಳನ್ನು ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿಹೊಂದಿರುವುದು. ಭೌತಿಕಕ್ಷೇತ್ರ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ದೈವಿಕ-ಅಧ್ಯಾತ್ಮಕ್ಷೇತ್ರಗಳ ಪ್ರವೇಶಕ್ಕೂ ಅನುವು ಮಾಡಿಕೊಡುವಶರೀರರಚನೆ ಹಾಗೂ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವು ಮನುಷ್ಯಮಾತ್ರರೆಲ್ಲರಿಗೂ–ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಮಾತ್ರವೇ-ಸೃಷ್ಟಿಸಹಜವಾಗಿಯೇಇರುವುದನ್ನು ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಮನಗಂಡಿದ್ದರು.  ಹಾಗಾಗಿ ಭೌತಿಕಕ್ಷೇತ್ರದ ಆರೋಗ್ಯಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ದೈವೀ-ಅಧ್ಯಾತ್ಮಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲೂ  ಸಂಚರಿಸಿ  ಆನಂದಿಸುವ  ಸ್ಥಿತಿ  ಇದ್ದಾಗ  ಮಾತ್ರವೇ  ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಪೂರ್ಣ ಆರೋಗ್ಯವಂತ ಎಂಬುದುಅವರ ಮತ. ಮನಸ್ಸು ಅತ್ಯಂತ ಶುದ್ಧವಾಗಿದ್ದರೆ ಮಾತ್ರವೇ ಜೀವಿಯು ದೈವಿಕ-ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಬಹುದು; ತನ್ಮೂಲಕ ಸುಖವನ್ನೂ, ಶಾಶ್ವತವಾದ ಪರಮಾನಂದವನ್ನೂ ಪಡೆಯಬಹುದೆಂಬುದು ಮಹರ್ಷಿಗಳಮಧುರವಾದ ಅನುಭವ. ಈ ರೀತಿಯ ಆರೋಗ್ಯವೇ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ತನ್ನ ಜೀವಮಾನದಲ್ಲಿ ಪಡೆಯಬಹುದಾದಅತ್ಯಮೂಲ್ಯ ಫಲ ಎಂಬ ನಿಷ್ಕರ್ಷೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದವರು ಭಾರತೀಯ ಮಹರ್ಷಿಗಳು.ಇಂತಹ ಪರಿಪೂರ್ಣವಾದ ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುವಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸೇ ಪ್ರಧಾನವಾದ ಪಾತ್ರವನ್ನುವಹಿಸುವುದರಿಂದ ಶರೀರದ ಆರೋಗ್ಯದ ಜೊತೆಗೆ ಮನಸ್ಸಿನ ಸುಸ್ಥಿತಿಯನ್ನೂ ಗಮನದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ವಿಧಿ-ನಿಷೇಧಗಳನ್ನುಸೂಚಿಸಿರುವರು. ಈ ಮೂಲಭೂತವಾದ ವಿಚಾರವು ಕಾಲಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋಗಿ ವಿಧಿ-ನಿಷೇಧಗಳ ಪಟ್ಟಿ ಮಾತ್ರವೇಉಳಿದಿದ್ದು, ಇಂದು  ಆ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ  ಭೌತಿಕ ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ಸೂಚಿಸುವ ಅಂಶಗಳನ್ನಷ್ಟೇ ಗೌರವಿಸಿಉಳಿದವುಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಅರ್ಥಹೀನವೆಂದು ಭಾವಿಸುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಏರ್ಪಟ್ಟಿದೆ.


ಮಹರ್ಷಿವಿಜ್ಞಾನ :

ದಿನಬಳಕೆಯಲ್ಲಿ ಉಪಯೋಗಿಸುವ ಪದಾರ್ಥಗಳು ಮೊದಲುಗೊಂಡು ಎಲ್ಲವೂ ನಮ್ಮ ಮೈಮನಗಳ ಮೇಲೆ ಮಾಡುವ ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ನಿಖರವಾಗಿ ಬಲ್ಲವರಾಗಿದ್ದವರು ಮಹರ್ಷಿಗಳು. ಅಷ್ಟಲ್ಲದೆ ವಿವಿಧ ಪದಾರ್ಥಗಳಯೋಗಗಳು(ಸೇರುವೆಯು) ಉಂಟುಮಾಡಬಹುದಾದ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನೂ ಅರಿತಿದ್ದರು. ಸನ್ನಿವೇಶಾನುಗುಣವಾಗಿಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಬಂದು ಸೇರಬಹುದಾದ ದೋಷಗಳ(ಕೊಳೆಗಳ) ಸ್ವರೂಪವನ್ನೂ, ಅವುಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸಬಲ್ಲಪದಾರ್ಥಗಳನ್ನೂ ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ಸೂಚಿಸಬಲ್ಲವರಾಗಿದ್ದರು.    ಮಹರ್ಷಿಗಳ ಆಳವಾದ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ನೋಟದಿಂದ ಹೊರಬಂದ ವಿಚಾರಗಳೇ ನಮಗೆ ಲಭ್ಯವಾಗಿರುವ ವಿಧಿ-ನಿಷೇಧಗಳ ಪಟ್ಟಿ. ಕಾಲಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಪ್ರಕ್ಷಿಪ್ತಗಳು ಸೇರಿರುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳು, ಇತರ ಗ್ರಂಥಗಳಿಗಿರುವಂತೆಯೇ,ಇದರಲ್ಲಿಯೂ  ಇರಬಹುದೆಂಬುದನ್ನು ಒಪ್ಪಲೇ ಬೇಕಾಗುವುದು. ಋಷಿದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿನ ವಿಜ್ಞಾನವನ್ನು ಬಲ್ಲವರುಮಾತ್ರವೇ ಮೂಲವನ್ನೂ, ಪ್ರಕ್ಷಿಪ್ತವನ್ನೂ ಬೇರ್ಪಡಿಸಿ ತಿಳಿಸಬಲ್ಲರು ಎಂಬುದು ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿದೆ.ಋಷಿದೃಷ್ಟಿಯ ನಿರ್ಣಯ ಋಷಿಯುಗಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಲ್ಲ. ಸಾರ್ವಕಾಲಿಕವಾದದ್ದು.


ಋಷಿಹೃದಯವನ್ನು ಬಲ್ಲವರೂ, ಯೋಗಿವರೇಣ್ಯರೂ,  ಜ್ಞಾನಿಶ್ರೇಷ್ಠರೂ ಆದ ಶ್ರೀರಂಗಮಹಾಗುರುಗಳುಮೇಲಿನ ವಿಚಾರಗಳೆಲ್ಲವನ್ನೂ ತಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ಪಾಠಪ್ರವಚನಗಳ ಮೂಲಕ ತಿಳಿಸಿದ್ದರು. "ವಿಚಾರದೊಡಗೂಡಿದ್ದರೆಮಾತ್ರವೇ ಆಚಾರವು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ. ಇಲ್ಲದಿದ್ದಲ್ಲಿ ಕುರುಡನಿಂದ ನಡೆಸಲ್ಪಟ್ಟ ಹೆಳವನಂತಾಗುವುದು; ಅಂತೆಯೇಆಚಾರವಿಲ್ಲದ ವಿಚಾರ ಊಟಕ್ಕಿಲ್ಲದ ಉಪ್ಪಿನಕಾಯಿಯಂತೆ ವ್ಯರ್ಥ" ಎಂದೂ ಒತ್ತಿ ಹೇಳಿದ್ದರು. "ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಪದಾರ್ಥಗಳ ಗುಣವನ್ನು ಅಳೆಯುವ ಮೀಟರ್ ಒಂದನ್ನು ಹೊತ್ತಿದ್ದೇವೆ; ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಕೈಮಣಿಕಟ್ಟಿನ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಮಿಡಿಯುವ ನಾಡಿಯೇ ಆ ಮೀಟರ್ ಆಗಿದೆ. ಪ್ರತಿಕ್ಷಣವೂ ನಮ್ಮ ಮೈಮನಗಳಲ್ಲಿನ ಎಲ್ಲ ಆಗುಹೋಗುಗಳನ್ನೂ-ನಾವು ಅರಿತರೂ, ಅರಿಯದಿದ್ದರೂ-ಅದು ತನ್ನಲ್ಲಿ ಮುದ್ರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ, ಅದುನೀಡುವ ಫಲಿತಾಂಶಗಳನ್ನು ತಿಳಿಯುವ ಅರ್ಹತೆಯನ್ನು ನಾವು ಪಡೆಯಬೇಕಷ್ಟೇ" ಎಂಬುದು ಅವರು ಈ ಬಗೆಗೆ ನೀಡಿದಪಾಠದ ಕೆಲವು ಸಾರಭಾಗಗಳು. 


ಮಡಿ-ಮೈಲಿಗೆ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನೂ, ಎಂಜಲು-ಎಂಜಲಲ್ಲದ ಪದಾರ್ಥಗಳನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟಾಗ ಮಹಾಗುರುಗಳು  ತಮ್ಮನಾಡಿಪರೀಕ್ಷೆಯಿಂದಲೇ  ಮಡಿ-ಮೈಲಿಗೆ, ಎಂಜಲು-ಎಂಜಲಲ್ಲದ್ದನ್ನು ಪತ್ತೆಮಾಡಿ ತಿಳಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಹೀಗೆ ಪಾಠಗಳಷ್ಟೆಅಲ್ಲದೆ  ಪ್ರಾಯೌಗಿಕವಾಗಿಯೂ ಋಷಿವಾಕ್ಯಗಳ ಸತ್ಯಾರ್ಥವನ್ನು ನಿರೂಪಿಸಿದ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳನೇಕ.  ಅವರಶಿಷ್ಯರಲ್ಲೊಬ್ಬರೂ, ಆಯುರ್ವೇದ ವೈದ್ಯರೂ ಆಗಿದ್ದ ವೈಕುಂಠವಾಸಿಗಳಾದ ಡಾ.ಗಣೇಶರಾಯರು ನಾಡೀವಿದ್ಯೆಯನ್ನುಮಹಾಗುರುಗಳಿಂದ ಕಲಿತು ಪರಿಣತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರೆಂಬುದು ಅವರ ನಿಕಟವರ್ತಿಗಳಾಗಿದ್ದಅನೇಕರು ಅರಿತಿರುವ ವಿಚಾರ.ಇಷ್ಟು ವ್ಯಾಪಕವಾದ ಮಹರ್ಷಿಗಳ ಶುದ್ಧಿಪರಿಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಗೌರವಿಸಿ ತನ್ಮೂಲಕ ಪೂರ್ಣಾರೋಗ್ಯವನ್ನೂ,ಪರಮಫಲವನ್ನೂ  ಪಡೆಯಲು ಯತ್ನಿಸೋಣ.

ಸೂಚನೆ: 17/06/2021 ರಂದು ಈ ಲೇಖನ ವಿಜಯವಾಣಿಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿ
ದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದೆ. 


To know more about Astanga Yoga Vijnana Mandiram (AYVM) please visit our Official Website, Facebook and Twitter pages

வேர் உச்சியில், கிளைகள் கீழே - இது எந்த மரம்? (ver uchchiyil kilaigal kizhe – idi enda maram)

மூலம்: சுப்ரமண்ய சோமயாஜி

தமிழாக்கம்: வனஜா

மின்னஞ்சல் : (lekhana@ayvm.in)





              கிளைகள் மேலேயும் வேர்கள் அடியிலும் உள்ள மரங்கள் சாதாரணமாக காணப்படுபவை. பகவத்கீதையில் ஸ்ரீ க்ருஷ்ணன் கூறுகிறார்:


ஊர்த்வமூலம் அத சாகம் அச்வத்தம் ப்ராஹுரவ்யயம் |

சந்தாம்ஸி யஸ்ய பர்ணானி யஸ்தம் வேத  வேதவித் ||


பொருள் வேர்கள் உச்சியிலும்  கிளைகள் கீழேயும் காணப்படும் அழாவற்ற ஒரு அரசமரம் உள்ளது. வேதங்களே அதன் இலைகள். இம்மரத்தைப்பற்றி அறிந்தவனே வேதத்தை கரைகண்டவன் ஆவான்.


           ஒருமுறை ஸ்ரீ ரங்கமஹாகுரு குழுமியிருந்த சீடர்களை நோக்கி யாரேனும் அத்தகைய மரத்தை கண்டதுண்டா என வினவினார். ஒருவரும் பதிலளிக்கவில்லை. அவர் தொடர்ந்து அத்தகைய மரங்கள் அங்கேயே இருப்பதாக கூறினார். குழப்பமடைந்த சீடர்களிடமிருந்து மீண்டும் பதில் வராததால் அவரவர்களுடைய(மனித) உடல்களே அந்த மரங்கள் என விவரிக்க தலைப்பட்டார்.

            நம் உடலில்  உச்சியில் கிரீடத்திற்குள் (தலைக்குள்) உள்ள மூளையே வேர். கண், காது (முதலிய (ஞானேந்திரியங்களும்) கரங்கள்கால்கள் முதலிய கர்மேந்திரியங்களும்  கிளைகள். மூளையின் கட்டளைபடி அனைத்து உறுப்புகளும் செயல்படுகின்றன.  மூளை இல்லாவிடில் உறுப்புகள் செயலிழந்து விடும். மூளையே நம் கடவுள். அதன் கட்டளைப்படி வாழ்கிறோம். அதனை வலிமையாக வைத்துக்கொண்டால் நம்வாழ்வு இன்பமாக விளங்கும்.


     

 சில சமயங்களில் சில மரங்களில் வேரும் தண்டும் ஒருவிதமாகவும் கிளைகளும் இலைகளும் வேறு விதமாகவும் காணப்படும். உதாரணமாக வேரும் தண்டும் மாமரத்தினுடையதாகவும்கிளைகளும்இலைகளும் வேப்பமரத்தினுடையதாகவும் காணப்படும்.  ஒரு முகமூடியணிந்த ஒட்டுண்ணி  அசல் மரத்தின் சாரை உறிஞ்ஜி வளர்ந்திருக்கும்.  ஒட்டுண்ணியின் வளர்ச்சி இயற்கைக்கும்வளர்த்தவனின் நோக்கத்திற்கும் எதிரானது. கவனத்துடன் உள்ள  ஒரு விவசாயி ஒட்டுண்ணியின் வளர்ச்சியை தடுத்து மரத்தை காப்பான். விவசாயத்தை பற்றி அறியாதவன் ஒட்டுண்ணியின் பழங்களையே அசல் மரத்தின்  பழங்களாக கருதுவான்.


          நம் வாழ்க்கையில், கடவுள்  விதையும் வேரும்(மனித உடல்) அளித்ததன் நோக்கம் நம் முறையற்ற விவசாயத்தால் மீறப்படுகிறது.  எனவே வளர்ச்சி அவன் விருப்பப்படியில்லை. மாறாக அசலான மரம் அளிக்கும் எல்லையற்ற இன்பத்தையும்,  அமைதியையும்  ருசிப்பதற்கு பதில் ஒட்டுண்ணி அளிக்கும் பழங்களை ருசித்து நம்மையே  ஏமாற்றிக்கொள்கிறோம். நம் ஞானிகளின் கூற்று  "இம்மரத்தை(மனிதஉடலை) சரியான முறையில்  வளர்த்தால் இறுதியான பலனை இங்கேயேஇப்போதேஇப்பிறவியிலேயே சுவைக்க இயலும்".


         நமது நாட்டின்  கலாசாரமும்,  நாகரீகமும் மனித மனத்திற்குள்ள தகுதி இயற்கையாக பூத்து பழமளிக்கும் விதமாக வடிவமைக்கப்பட்டதென மறவாதிருப்போம். நம் முனிவர்கள் வாழ்க்கை-விவசாயத்தில் கரை கண்டவர்கள்.  நமக்கு பலவகையான தூய்மைபடுத்தும் சடங்குகள்(ஸம்ஸ்காரங்கள்) வழிபாட்டு முறைகள்ஹோமங்கள்ஆலய வழிபாட்டு முறைகள்புனித தலங்கள்புண்ய நதிகள் போன்றவற்றை வழங்கியுள்ளனர்இவையும் வேறு பலவகையான வழக்கங்களும் நம் வாழ்வெனும்  பயிறை நன்கு வளர்த்து, பராமரித்து, உயர்ந்த மரமாக்கி இவ்வுலக சுகங்களையும் இறுதியான பரவச நிலையையும் அடையும் வண்ணம் அமைக்கப்பட்டுள்ளன.  அனைத்து உயிரினங்களிடமும்  அவர்கள் கொண்ட அளப்பரிய அன்பை மறக்க இயலாது.

              


வேதங்கள் நமக்கு கற்பிப்பது யாதெனில்   அகிலாண்டத்தையும் அதன்  நுணுக்க வடிவமாகிய நம் உடலையும் நம் உள்நோக்கிய(அந்தரங்க) அநுபவத்தால் இவ்வுடலிலேயே உணர இயலும்.  அத்தகு அநுபவத்தை வளர்த்துக்கொண்டால் மட்டுமே நம் அகபுற வாழ்வு நிறைவானதாகும். இதுவே வாழ்வெனும் மரத்தின் இறுதியான பழமாகும். "வேர்கள் உச்சியிலும்கிளைகள் கீழும் உள்ள இம்மரத்தைக்குறித்து முற்றிலும் அறிந்தவனே வேதத்தை நன்கறிந்தவன்"

இறைவனின் இச்சொற்கள் பொருள் நிறைந்ததன்றோ?


குறிப்பு: இக்கட்டுரை யின் கன்னட மூலம் AYVM blogs ல் காணலாம்.



To know more about Astanga Yoga Vijnana Mandiram (AYVM) please visit our Official Website, Facebook and Twitter pages