ಲೇಖಕರು : ಡಾ|| ಕೆ. ಎಸ್. ಕಣ್ಣನ್
(ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿರಿ lekhana@ayvm.in)
ಭೀಷ್ಮರು ಯುಧಿಷ್ಠಿರನಿಗಿತ್ತ ಉತ್ತರ, ಶಿಶುಪಾಲ ಮಾಡಿದ ಭೀಷ್ಮನಿಂದೆ
ಅತ್ತ ಶಿಶುಪಾಲನು ಅಲ್ಲಿ ನೆರೆದಿದ್ದ ರಾಜರನ್ನು ಕೆರಳಿಸಿದ್ದನು; ಇತ್ತ ಆರಂಭಿಸಿದ್ದ ಯಾಗವೂ ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳಬೇಕಿತ್ತಷ್ಟೆ. ಇವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಭೀಷ್ಮರನ್ನು ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಕೇಳಿದ್ದನು. ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರವಾಗಿ ಆಗ ಭೀಷ್ಮರು ಇಂತೆಂದರು:
“ಕುರುವಂಶ-ವೀರನಾದ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನೇ, ನೀ ಹೆದರಬೇಡ. ನಾಯಿಯು ಸಿಂಹವನ್ನು ಕೊಂದುಬಿಡಬಲ್ಲುದೇ? ಶಿವವಾದ ಪಥವು ಯಾವುದೋ, ಎಂದರೆ ಕಲ್ಯಾಣಮಯವಾದ ಮಾರ್ಗವು ಯಾವುದೋ, ಅದನ್ನೇ ನಾವು ಮೊದಲೇ ವರಿಸಿಯಾಗಿದೆ: ಅರ್ಥಾತ್ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನೇ ಆಶ್ರಯಿಸಿದ್ದಾಗಿದೆ.
ಈಗಾಗಿರುವುದೇನು? ಸಿಂಹವು ತನ್ನ ಪಾಡಿಗೆ ಮಲಗಿರಲು, ಅದಿರುವೆಡೆಗೆ ನಾಯಿಗಳು ಬಂದಂತಾಗಿದೆ. ಅವು ಮಾಡುವುದೇನು, ಬೊಗಳುವುದಷ್ಟೆ ತಾನೆ? ಹಾಗೆಯೇ ಈ ರಾಜರುಗಳೂ.
ಎಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಸಿಂಹವು ಎದ್ದಿರುವುದಿಲ್ಲವೋ ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಕೋಪಗೊಂಡ ನಾಯಿಗಳು ಸಿಂಹದ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಬೊಗಳುತ್ತವೆ.
ಅಚ್ಯುತನು ಮಲಗಿರುವ ಸಿಂಹದ ಹಾಗೆ. ಆದರೆ ಈ ವಿವೇಕರಹಿತನಾದ ಶಿಶುಪಾಲನೋ, ಈ ರಾಜರುಗಳನ್ನೇ ಸಿಂಹದಂತಾಗಿಸಿಬಿಡುವೆ – ಎಂದುಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ! ಹೀಗಾಗಿ, ಈ ರಾಜರನ್ನೆಲ್ಲಾ ಯಮಸದನಕ್ಕೇ ಸರ್ವಪ್ರಕಾರದಲ್ಲೂ ಒಯ್ಯಲು ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆಯೇ ಸರಿ.
ಅಲ್ಲಿಗೆ, ಶಿಶುಪಾಲನೊಳಗಿರುವ ತೇಜಸ್ಸು ಯಾವುದುಂಟೋ ಅದನ್ನು ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಂಡುಬಿಡಲು ಕೃಷ್ಣನು ಅಪೇಕ್ಷೆ ಪಟ್ಟಿರುವನೆಂದೇ!
ಧೀಮಂತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನೇ, ಈ ಶಿಶುಪಾಲನ ಹಾಗೂ ಸರ್ವರಾಜರ ಬುದ್ಧಿಯೂ ವಿಪ್ಲುತವಾಗಿದೆ, ಎಂದರೆ ವಿಪರ್ಯಯಗೊಂಡಿದೆ -ಎಂದರಿತುಕೋ. ನರಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಕೃಷ್ಣನು ಯಾರು ಯಾರನ್ನು ಒಳಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡುಬಿಡಲು ಬಯಸುವನೋ ಅಂತಹವರ ಬುದ್ಧಿಯು ವಿಪ್ಲವಗೊಳ್ಳುವುದು - ಈ ಶಿಶುಪಾಲನಿಗೆ ಹೇಗಾಗಿದೆಯೋ ಹಾಗೆ.
ಯುಧಿಷ್ಠಿರನೇ, ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕುವಿಧವಾದ ಜೀವಿಗಳುಂಟಲ್ಲವೇ - ಸ್ವೇದಜ, ಅಂಡಜ, ಉದ್ಭಿಜ್ಜ, ಹಾಗೂ ಜರಾಯುಜ – ಎಂಬುದಾಗಿ? ಅವೆಲ್ಲವುಗಳ ಪ್ರಭವ-ನಿಧನಗಳ, ಎಂದರೆ ಹುಟ್ಟು-ಸಾವುಗಳ, ಪ್ರಭುವೇ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು.”
ಭೀಷ್ಮರ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಶಿಶುಪಾಲನು ರೂಕ್ಷವಾದ, ಎಂದರೆ ಒರಟಾದ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಿದನು:
“ಅಯ್ಯಾ ಭೀಷ್ಮ, ನೀನು ವೃದ್ಧನಾಗಿದ್ದೂ ಬಹುವಿಧವಾದ ಬೆದರಿಕೆಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲ ರಾಜರನ್ನೂ ಹೆದರಿಸುತ್ತಿರುವೆಯೆಲ್ಲಾ! ಕುರುಕುಲಕ್ಕೇ ಕಳಂಕಪ್ರಾಯನಾದವನೇ! ಇದರಿಂದ ನಿನಗೇತಕ್ಕೆ ನಾಚಿಕೆಯಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ?
ನೀನು ತೃತೀಯ-ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲಿರುವವನಷ್ಟೆ? ಎಂದರೆ ಗಂಡಸೂ ಹೆಂಗಸೂ ಅಲ್ಲದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ, ಅರ್ಥಾತ್ ವಾರ್ಧಕ್ಯದಲ್ಲಿ, ಇರುವವನಷ್ಟೆ? ಹಾಗಿರುವ ನೀನು ಧರ್ಮರಹಿತವಾದ ಮಾತನ್ನಾಡುವುದು ಯುಕ್ತವೇ? ಹೇಳು, ಓ ಕುರುಗಳಲ್ಲೆಲ್ಲ, ಎಂದರೆ ಕುರುವಂಶದವರಲ್ಲೆಲ್ಲ, ಹಿರಿಯನಾದ ಭೀಷ್ಮನೇ!
ನೀನು ದರ್ಪಶಾಲಿಯೂ ಮೂರ್ಖನೂ ಆಗಿರುವೆ. ಕೇಶವನನ್ನು ಹೊಗಳಬಯಸುವೆಯೆಲ್ಲಾ, ನಿನ್ನ ನಾಲಿಗೆಯು ನೂರಾಗಿ ಏಕೆ ಸೀಳಿಹೋಗುತ್ತಿಲ್ಲ? ತೀರ ಎಳಸಾದವರು ಸಹ ಯಾರನ್ನು ಕುರಿತಾಗಿ ಕುತ್ಸನೋಕ್ತಿಗಳನ್ನು, ಎಂದರೆ ತಿರಸ್ಕಾರದ ಮಾತುಗಳನ್ನು, ಆಡಬೇಕೋ ಅಂತಹ ಗೊಲ್ಲನೊಬ್ಬನ ಬಗ್ಗೆ ನೀನು ಹೊಗಳಿಕೆಯ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡುತ್ತಿರುವೆಯೆಲ್ಲಾ - ಅದೂ ಜ್ಞಾನವೃದ್ಧನಾಗಿದ್ದುಕೊಂಡು!
ಈತನು ತನ್ನ ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಪಕ್ಷಿಯೊಂದನ್ನು ಕೊಂದಿದ್ದನೆಂದರೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಆಶ್ಚರ್ಯಪಡುವುದಾದರೂ ಏನಿದೆ? (ಇದು ಪಕ್ಷಿರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದ ಬಕಾಸುರನನ್ನು ಕೃಷ್ಣನು ವಧಿಸಿದುದರ ಗೇಲಿ!). ಹಾಗೆಯೇ ಒಂದು ಕುದುರೆ ಮತ್ತು ಎತ್ತುಗಳ ವಿಷಯವೂ. ಅವಕ್ಕೇನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪರಿಣತಿಯೇ? (ಇದು ಅಶ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದ ಕೇಶಿಯೆಂಬ ದಾನವ, ಹಾಗೂ ವೃಷಭರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದ ಅರಿಷ್ಟನೆಂಬ ಅಸುರನನ್ನು ಕೃಷ್ಣನು ಸಂಹಾರ ಮಾಡಿದುದರ ಗೇಲಿ!).
ಸೂಚನೆ : 27/9/2026 ರಂದು ಈ ಲೇಖನವು ಹೊಸದಿಗಂತ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದೆ.
ಅತ್ತ ಶಿಶುಪಾಲನು ಅಲ್ಲಿ ನೆರೆದಿದ್ದ ರಾಜರನ್ನು ಕೆರಳಿಸಿದ್ದನು; ಇತ್ತ ಆರಂಭಿಸಿದ್ದ ಯಾಗವೂ ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳಬೇಕಿತ್ತಷ್ಟೆ. ಇವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಭೀಷ್ಮರನ್ನು ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಕೇಳಿದ್ದನು. ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರವಾಗಿ ಆಗ ಭೀಷ್ಮರು ಇಂತೆಂದರು:
ಧೀಮಂತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನೇ, ಈ ಶಿಶುಪಾಲನ ಹಾಗೂ ಸರ್ವರಾಜರ ಬುದ್ಧಿಯೂ ವಿಪ್ಲುತವಾಗಿದೆ, ಎಂದರೆ ವಿಪರ್ಯಯಗೊಂಡಿದೆ -ಎಂದರಿತುಕೋ. ನರಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಕೃಷ್ಣನು ಯಾರು ಯಾರನ್ನು ಒಳಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡುಬಿಡಲು ಬಯಸುವನೋ ಅಂತಹವರ ಬುದ್ಧಿಯು ವಿಪ್ಲವಗೊಳ್ಳುವುದು - ಈ ಶಿಶುಪಾಲನಿಗೆ ಹೇಗಾಗಿದೆಯೋ ಹಾಗೆ.
ಯುಧಿಷ್ಠಿರನೇ, ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕುವಿಧವಾದ ಜೀವಿಗಳುಂಟಲ್ಲವೇ - ಸ್ವೇದಜ, ಅಂಡಜ, ಉದ್ಭಿಜ್ಜ, ಹಾಗೂ ಜರಾಯುಜ – ಎಂಬುದಾಗಿ? ಅವೆಲ್ಲವುಗಳ ಪ್ರಭವ-ನಿಧನಗಳ, ಎಂದರೆ ಹುಟ್ಟು-ಸಾವುಗಳ, ಪ್ರಭುವೇ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು.”
ಭೀಷ್ಮರ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಶಿಶುಪಾಲನು ರೂಕ್ಷವಾದ, ಎಂದರೆ ಒರಟಾದ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಿದನು:
“ಅಯ್ಯಾ ಭೀಷ್ಮ, ನೀನು ವೃದ್ಧನಾಗಿದ್ದೂ ಬಹುವಿಧವಾದ ಬೆದರಿಕೆಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲ ರಾಜರನ್ನೂ ಹೆದರಿಸುತ್ತಿರುವೆಯೆಲ್ಲಾ! ಕುರುಕುಲಕ್ಕೇ ಕಳಂಕಪ್ರಾಯನಾದವನೇ! ಇದರಿಂದ ನಿನಗೇತಕ್ಕೆ ನಾಚಿಕೆಯಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ?
ಈತನು ತನ್ನ ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಪಕ್ಷಿಯೊಂದನ್ನು ಕೊಂದಿದ್ದನೆಂದರೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಆಶ್ಚರ್ಯಪಡುವುದಾದರೂ ಏನಿದೆ? (ಇದು ಪಕ್ಷಿರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದ ಬಕಾಸುರನನ್ನು ಕೃಷ್ಣನು ವಧಿಸಿದುದರ ಗೇಲಿ!). ಹಾಗೆಯೇ ಒಂದು ಕುದುರೆ ಮತ್ತು ಎತ್ತುಗಳ ವಿಷಯವೂ. ಅವಕ್ಕೇನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪರಿಣತಿಯೇ? (ಇದು ಅಶ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದ ಕೇಶಿಯೆಂಬ ದಾನವ, ಹಾಗೂ ವೃಷಭರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದ ಅರಿಷ್ಟನೆಂಬ ಅಸುರನನ್ನು ಕೃಷ್ಣನು ಸಂಹಾರ ಮಾಡಿದುದರ ಗೇಲಿ!).