Saturday, 11 July 2020

ರಾಮಾಯಣದಲ್ಲಿ ಭಯಾನಕ ರಸ (Ramayanadalli Bhayanaka Rasa)

ಲೇಖಕರು: ಡಾII ನಂಜನಗೂಡು ಸುರೇಶ್ 
(ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿರಿ lekhana@ayvm.in)

ಭಯಾನಕವೆಂಬ ರಸಕ್ಕೆ ಭಯವೇ ಸ್ಥಾಯಿಭಾವ.  'ಕಸ್ಯಬಿಭ್ಯತಿದೇವಾಶ್ಚಜಾತರೋಷಸ್ಯಸಂಯುಗೇ' –' ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕೋಪಗೊಂಡ ಯಾವನಿಗೆ ದೇವತೆಗಳೂ ಹೆದರುತ್ತಾರೆ ?' ಎಂಬ ವಾಲ್ಮೀಕಿಗಳ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾ ನಾರದರು, ಶ್ರೀರಾಮನನ್ನು, ವೀರ್ಯದಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಸಮಾನನೆಂದೂ, ಕೋಪದಲ್ಲಿ ಕಾಲಾಗ್ನಿಗೆ ಸದೃಶನೆಂದೂ, ಮಹೇಷ್ವಾಸನೆಂದೂ ಪ್ರಶಂಸಿಸುವರು.  ಶ್ರೀರಾಮನಲ್ಲಿ ಭಯಾನಕ ರಸವು ದಂಡಕಾರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಖರದೂಷಣರಾದಿಯಾಗಿ ಹದಿನಾಲ್ಕು ಸಹಸ್ರ ರಾಕ್ಷಸರ ವಧೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಸಮುದ್ರರಾಜನನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ರಾಮಕುಂಭಕರ್ಣರ ಯುದ್ಧ ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ರಾಮರಾವಣರ ಯುದ್ಧಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತವಾಗಿರುವುದನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಬಹುದು.

ಲಕ್ಷ್ಮಣನಿಂದ ವಿಕೃತಾನನಳಾದ ಶೂರ್ಪಣಖೆಯು ಜನಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದ ತನ್ನ ಸಹೋದರರಾದ ಖರದೂಷಣರಿಗೆ ದೂರಿಡುತ್ತಾಳೆ.  ಹದಿನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರ ರಾಕ್ಷಸರೊಡನೆ ಬಂದಖರ-ದೂಷಣ-ತ್ರಿಶಿರಸ್-ರನ್ನು ಶ್ರೀರಾಮ ಅಸಹಾಯಶೂರನಾಗಿ, ಏಕಾಕಿಯಾಗಿ ನಿಂತು ಸದೆಬಡೆಯುತ್ತಾನೆ.  ಖರ ಮತ್ತು ಶ್ರೀರಾಮರ ಯುದ್ಧವು ಬಹಳ ಭಯಂಕರವಾಗಿದ್ದು ದೇವ-ಗಂಧರ್ವ-ಸಿದ್ಧ-ಚಾರಣ-ಯಕ್ಷರಾದಿಯಾಗಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ದಿಗ್ಭ್ರಮೆ ಹುಟ್ಟಿಸುವಂತಿದ್ದರೂ ಶ್ರೀರಾಮನು ಅವನನ್ನು ಸಂಹರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಖರ ಮತ್ತು ಶ್ರೀರಾಮಚಂದ್ರರ ಯುದ್ಧವು 'ಖರ-ನಖರಾಯುಧಯೋರಿವ' ಎಂದರೆ, 'ಕತ್ತೆ ಮತ್ತು ಮೃಗೇಂದ್ರರ ನಡುವಿನ ಯುದ್ಧದಂತೆ' ಎಂದು ಭೋಜರಾಜ ಚಂಪೂರಾಮಾಯಣದಲ್ಲಿ ವರ್ಣಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಸೇತುಬಂಧನವನ್ನು ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದ ಶ್ರೀರಾಮ, ಸಮುದ್ರರಾಜನ ಮನವೊಲಿಸಲು ದರ್ಭಾಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಲು, ಸಮುದ್ರರಾಜನು ಬಾರದೇ ಇದ್ದಾಗ ಅತ್ಯಂತ ಕೋಪಗೊಂಡ ಶ್ರೀರಾಮನು 'ಸಮುದ್ರಂ ಶೋಷಯಿಷ್ಯಾಮಿ ಪದ್ಭ್ಯಾಂ ಯಾಂತು ಪ್ಲವಂಗಮಾಃ'- 'ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಒಣಗಿಸಿಬಿಡುತ್ತೇನೆ. ಕಪಿಗಳು ನಡೆದೇ ಹೋಗಲಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿ ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಹೂಡುತ್ತಾನೆ.  ಶ್ರೀರಾಮನ ಕೋಪಕ್ಕೆ ಭಯಗೊಂಡ ಸಮುದ್ರರಾಜನು ತ್ವರೆಯಿಂದ ಬಂದು ಕ್ಷಮೆಯಾಚಿಸಿ ಶ್ರೀರಾಮನಿಗೆ ಸೇತುಬಂಧನದಲ್ಲಿ ಸಹಾಯವಾಗಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತಾನೆ.
ಕುಂಭಕರ್ಣನ ಅದ್ಭುತವಾದ ಪರಾಕ್ರಮ ಮತ್ತು ಯುದ್ಧವೈಖರಿಗೆ ಕಪಿಸೇನೆಯು 'ನಮಗೆ ಜೀವಿತವು ಪ್ರಿಯವಾದದ್ದು, ಇನ್ನು ಇವನೊಡನೆ ಯುದ್ಧ ಸಾಕು' ಎಂದು ತತ್ತರಿಸಿ ಓಡಿಹೋಗುವಾಗ, ನೀಲ-ಅಂಗದ-ಸುಗ್ರೀವ-ಹನುಮಂತರಾದಿಯಾಗಿ ಯಾರೂ ಅವನ ಮುಂದೆ ನಿಲ್ಲದಾದಾಗ, ಲಕ್ಷ್ಮಣನೊಡನೆ ಸೆಣೆಸಿ ಅವನನ್ನು ಶ್ಲಾಘಿಸಿ, ಶ್ರೀರಾಮನ ಮುಂದೆ ದ್ವಂದ್ವಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಾನೆ ಕುಂಭಕರ್ಣ.  ತಾನು ವಿರಾಧ-ಖರ-ದೂಷಣ-ತ್ರಿಶಿರಸ್-ಕಬಂಧ-ವಾಲೀ-ಮಾರೀಚಾದಿಗಳಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಂಡು ಶ್ರೀರಾಮನೊಡನೆ ಭಯಂಕರವಾದ ಯುದ್ಧವನ್ನೇ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.  ಕಡೆಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೀರಾಮನು ಐಂದ್ರಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಅಭಿಮಂತ್ರಿಸಿ ಅವನನ್ನು ಸಂಹರಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಇನ್ನು ರಾಮರಾವಣರ ಯುದ್ಧವು ಅತ್ಯಂತ ಭಯಂಕರವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತದೆ.  ಪರಸ್ಪರ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಹೂಡಿ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಜಯಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ.  ವಾಲ್ಮೀಕಿಮಹರ್ಷಿಗಳು ರಾಮರಾವಣಯುದ್ಧವನ್ನು ರಾಮರಾವಣಯುದ್ಧಕ್ಕೇ ಹೋಲಿಸುತ್ತಾ, ಅನನ್ವಯಾಲಂಕಾರವನ್ನು ಬಳಸಿ- ಗಗನಂ ಗಗನಾಕಾರಂ ಸಾಗರಃ ಸಾಗರೋಪಮಃ| ರಾಮರಾವಣಯೋರ್ಯುದ್ಧಂ ರಾಮರಾವಣಯೋರಿವ || ಎಂದು ಬಣ್ಣಿಸುತ್ತಾರೆ. ಶ್ರೀರಾಮನಿಗೆ ರಾವಣನನ್ನು ವಧಿಸುವ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ದಿಕ್ಕೇ ತೋಚದಂತಾದಾಗ ಅಗಸ್ತ್ಯಮಹಷಿಗಳು ಬಂದು ಅವನಿಗೆ ಆದಿತ್ಯಹೃದಯವನ್ನು ಬೋಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ರಾವಣನ ತಲೆಯನ್ನು ಒಂದಾದ ಮೇಲೊಂದರಂತೆ ಕತ್ತರಿಸಿದಾಗಲೂ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಬರುತ್ತಿರಲು ಮಾತಲಿಯ ಸಲಹೆಯಂತೆ ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಹೂಡಿ ರಾವಣನನ್ನು ಸಂಹರಿಸುತ್ತಾನೆ.
'ಶ್ರೀರಾಮನು, ದುಷ್ಟರಿಗೆ 'ಭಯಕೃತ್' ಆಗಿ, ಸಜ್ಜನರಿಗೆ 'ಭಯನಾಶನನಾಗಿ' ಹೊರದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ನಿಗ್ರಹವಾದರೂ ಒಳದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನೇ ಮಾಡುತ್ತಾ, ತನ್ನ ಅವತಾರದ ಪರಮೋದ್ದೇಶವಾದ ಧರ್ಮಸ್ಥಾಪನೆಯನ್ನು ಮಾಡಿದ'ನೆಂಬ ಶ್ರೀರಂಗಗುರುವಿನ ವಾಣಿಯು ಸ್ಮರಣೀಯವಾಗಿದೆ.

ಸೂಚನೆ:  11/07/2020 
ರಂದು ಈ ಲೇಖನ ವಿಜಯ ಕರ್ನಾಟಕ ಪತ್ರಿಕೆಯ ಬೋಧಿವೃಕ್ಷ ಅಂಕಣದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದೆ.


To know more about Astanga Yoga Vijnana Mandiram (AYVM) please visit our Official Website, Facebook and Twitter pages

ಪಂಡಿತಾಃ ಸಮದರ್ಶಿನಃ (Pandithah Samadarshinah)

ಲೇಖಕರು : ವಿದ್ವಾನ್ ನರಸಿಂಹ ಭಟ್ಟ
(ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿರಿ lekhana@ayvm.in)

ವಿದ್ಯಾವಿನಯಸಂಪನ್ನೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇ ಗವಿ ಹಸ್ತಿನಿ |
ಶುನಿ ಚೈವ ಶ್ವಪಾಕೇ ಚ ಪಂಡಿತಾಃ ಸಮದರ್ಶಿನಃ || -ಭಗವದ್ಗೀತಾ ೫.೧೮


ಅರ್ಥ- ವಿದ್ಯಾ ಮತ್ತು ಅದರಿಂದ ಬಂದ ವಿನಯದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಲ್ಲಿ, ಗೋವಿನಲ್ಲಿ, ಅನೆಯಲ್ಲಿ, ನಾಯಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ನಾಯಿಯನ್ನು ತಿಂದು ಜೀವಿಸುವ ಮನುಷ್ಯನಲ್ಲಿಯೂ ಜ್ಞಾನಿಯಾದವರು ಸಮಾನ ದೃಷ್ಟಿಯುಳ್ಳವನಾಗುತ್ತಾರೆ.

ವಿವರಣೆ -ಪ್ರಪಂಚವು ವೈವಿಧ್ಯವಾಗಿದೆ. ಇಂತಹ ವಿವಿಧತೆಯಲ್ಲಿ ಏಕತೆಯನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ನೋಡುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ ಏಕತೆ. ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿದೆ. ವ್ಯಕ್ತಿಯು ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಸಂಪಾದನೆ ಮಾಡಿದ್ದಾನೆ. ಯಾವನು ತಪಸ್ಸು ಜ್ಞಾನ ವೈರಾಗ್ಯಗಳಿಂದ ಈ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸಿರುತ್ತಾನೋ ಅಂತವನಿಗೆ 'ಸಮದರ್ಶೀ' ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅವನನ್ನೆ 'ಪಂಡಿತ' ಎಂದೂ ಕರೆದರು. 'ಪಂಡಾ ಪರಾತ್ಮವಿಜ್ಞಾನಂ ತತ್ ಅಸ್ಯ ಸಂಜಾತಮ್ ಇತಿ ಪಂಡಿತಃ' ಎಂಬ ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿಯಂತೆ ಆತ್ಮಗಳಿಗೆಲ್ಲ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಪರಾತ್ಮ-ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ಯಾರು ತಿಳಿದಿರುತ್ತಾನೋ ಅಂತವನನ್ನು ಪಂಡಿತ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅವನಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸಮದರ್ಶಿತ್ವ ಬರಲು ಸಾಧ್ಯ. ಹೇಗೆ ಕೃಷಿಕನಾದನು ಕೇವಲ ಬೀಜ ಎಲೆ ಕಾಯಿ ಹಣ್ಣು ಅಂತ ಕಾಣದೇ ಮಾವಿನ ಬೀಜ ಮಾವಿನ ಎಲೆ ಮಾವಿನ ಹಣ್ಣು ಹೀಗೇ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಮಾವನ್ನೇ ಕಾಣುತ್ತಾನೆ. ಅಂತೆಯೇ ಈ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಚರಾಚರ ಎಲ್ಲಾ ವಸ್ತುಗಳಲ್ಲೂ ಜ್ಞಾನಿಯಾದವನು ಸಮನಾದ ಭಗವಂತನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಏನನ್ನೂ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಯಾರ ಮೇಲೂ ಅತಿಯಾದ ಮಮತೆಯಾಗಲೀ ಅತಿಯಾದ ದ್ವೇಷವಾಗಲೀ ತೋರುವುದಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಒಂದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಾನೆ. ಇದು ಜ್ಞಾನಿಯಾದವನ ದೃಷ್ಟಿ. ಇದೇ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಪಡೆಯುವಂತಾದರೆ ಎಲ್ಲಿ ಕ್ರೋಧ? ಎಲ್ಲಿ ಅಸೂಯೆ? ಎಲ್ಲಿ ದುರ್ಗುಣಗಳಿಗೆ ಸ್ಥಳ?
ಸೂಚನೆ:  11/07/2020 ರಂದು ಈ ಲೇಖನ ವಿಜಯ ಕರ್ನಾಟಕ ಪತ್ರಿಕೆಯ ಬೋಧಿವೃಕ್ಷ ಅಂಕಣದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದೆ.   

  


To know more about Astanga Yoga Vijnana Mandiram (AYVM) please visit our Official Website, Facebook and Twitter pages

ಧರ್ಮ ಸಂಸ್ಥಾಪನೆಯೇ ನ್ಯಾಯವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಗುರಿ (Dharma Sansthapaneye Nyayavyavastheya Guri)

ಲೇಖಕರು: ನಾಗರಾಜ್  ಗುಂಡಪ್ಪ.

(ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿರಿ lekhana@ayvm.in)

 


ಪ್ರಸ್ತುತ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ನ್ಯಾಯದಿನದಂದು ಭಾರತೀಯ ನ್ಯಾಯ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ಪರಾಮರ್ಶೆ ಮಾಡುವುದು ಸಂದರ್ಭೋಚಿತವಾಗಿದೆ. ನ್ಯಾಯ ಎಂದರೆ ತಕ್ಷಣ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನ ಮುಂದೆ ನಿಲ್ಲುವುದು ಕಾನೂನು, ಕೋರ್ಟ್, ಕಛೇರಿ ಮೊದಲಾದ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು. ಆದರೆ ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಹಿಂದಿರುವ ತತ್ತ್ವಗಳಾವುವು, ಚಿಂತನೆ ಏನು ಎನ್ನುವುದರ ಕಡೆ ಗಮನ ಹರಿಸುವುದೂ ಸಹ ಬಹಳ ಮುಖ್ಯ. ಈ ನೇರದಲ್ಲಿ ಗಮನಿಸಿದಾಗ ಪ್ರಾಚೀನ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದಿರುವ ಚಿಂತನೆಯು ಬಹು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿದೆ. ನ್ಯಾಯದ ಬಗೆಗಿನ ಚಿಂತನೆಯು ಶ್ರುತಿ, ಸ್ಮೃತಿ, ಇತಿಹಾಸ, ಪುರಾಣ, ದರ್ಶನ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ನಿರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಈ ಸುದೀರ್ಘ ಸಾಹಿತ್ಯಮಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವ, ಆಧುನಿಕ ಚಿಂತನೆಯಿಂದ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿರುವ ಸನಾತನ ಭಾರತೀಯವಾದ ಅಂಶಗಳೆಂದರೆ:


೧. ನ್ಯಾಯವು ಧರ್ಮ ಮೂಲವಾಗಿರುತ್ತದೆ. 

೨. ನ್ಯಾಯವು ವ್ಯವಹಾರ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ವಿಸ್ತಾರವಾದರೂ ಸಹ ಅದು ದೈವಿಕ ಹಾಗೂ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳನ್ನೂ ವ್ಯಾಪಿಸಿದೆ. 

 

ಧರ್ಮಕ್ಕೂ ನ್ಯಾಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೂ ಸಂಬಂಧವೇನು?ಅಧ್ಯಾತ್ಮ ಕ್ಷೇತ್ರದವರೆವಿಗೂ ನ್ಯಾಯದ ವ್ಯಾಪ್ತಿ ಏಕಿರಬೇಕು? ಎನ್ನುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರ ದೊರಕುವುದು ಸುಲಭಸಾಧ್ಯವಾದುದೇನಲ್ಲ! ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಯೋಗಿವರೇಣ್ಯರಾದ ಶ್ರೀರಂಗ ಮಹಾಗುರುಗಳು ಧರ್ಮ, ಅಧ್ಯಾತ್ಮ, ವ್ಯವಹಾರ, ನ್ಯಾಯಗಳ ಪರಸ್ಪರ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಸರಳವಾಗಿ, ಮನೋಜ್ಞವಾಗಿ ನಿರೂಪಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಈ ನೋಟವನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ನ್ಯಾಯವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಮೂಲವನ್ನು ವಿವರಿಸುವುದು ಈ ಲೇಖನದ ಉದ್ದೇಶ. 

 

ಧರ್ಮ ಎನ್ನುವ ಪದ ಸ್ಥಿತಿ ಅಥವಾ ಅವಸ್ಥೆ ಎನ್ನುವ ಅರ್ಥವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಶ್ರೀರಂಗ ಮಹಾಗುರುಗಳು ಇದನ್ನು ಸರಳವಾಗಿಸಲು ನಾರ್ಮಲ್ ಕಂಡೀಷನ್(normal condition)  ಎನ್ನುವ ಪದವನ್ನು ಬಳಸಿದ್ದಾರೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಕಣ್ಣಿನ ನಾರ್ಮಲ್ ಕಂಡೀಷನ್ನೇ ಕಣ್ಣಿನ ಧರ್ಮ. ಕಣ್ಣು ತನ್ನ ನಾರ್ಮಲ್ ಕಂಡೀಷನ್ ನಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಅದು ತನ್ನ ಸಹಜ ಸ್ವಭಾವವಾದ ನೋಡುವ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ನಿದ್ರೆಯಿಂದಾಗಿ ಕಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಜಿಬರು ಮುಂತಾದ ಅಶುಚಿ ಏರ್ಪಟ್ಟರೆ, ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಕಣ್ಣು ತೊಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಕಣ್ಣೇ, ತುಡಿತ, ತುರಿತ ಮೊದಲಾದ ಸೂಚನೆಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ಗಮನಿಸಿದಾಗ, ಕಣ್ಣಿನ ನಾರ್ಮಲ್ ಕಂಡೀಷನ್ ಅನ್ನು ಸಾಧ್ಯ ಧರ್ಮವೆಂದೂ ಕಣ್ಣಿನ ನಾರ್ಮಲ್ ಕಂಡೀಷನ್ ಅನ್ನು ಕಾಪಾಡುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಮಾಡುವ ತೊಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಮೊದಲಾದ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಸಾಧನ ಧರ್ಮವೆಂದೂ ಹೇಳಬಹುದು. ಈ ಉದಾಹರಣೆಯನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿದರೆ ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಸಮಗ್ರವಾದ ನಾರ್ಮಲ್ ಕಂಡೀಷನ್ ಮಾನವನ ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಇಡೀ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಸಮಗ್ರ ನಾರ್ಮಲ್ ಕಂಡೀಷನ್ ಧರ್ಮವಾಗುತ್ತದೆ. ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಸಮಗ್ರ ಸ್ಥಿತಿ ಅಂದರೆ, ಜಾಗ್ರತ್, ಸ್ವಪ್ನ, ಸುಷುಪ್ತಿ (ನಿದ್ರಾವಸ್ಥೆ) ಮತ್ತು ತುರೀಯ (ಸಮಾಧಿ ಸ್ಥಿತಿ)ಗಳೆಲ್ಲವೂ ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ದಾಗ ಆ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾರ್ಮಲ್ ಎಂದು ಕರೆಯಬಹುದು. ತುರೀಯ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಆತ್ಮದರ್ಶನವಾಗುವುದರಿಂದ, ಧರ್ಮವು ಅಧ್ಯಾತ್ಮ ಕ್ಷೇತ್ರದವರೆವಿಗೂ ವ್ಯಾಪಿಸಿದೆ. 

 

ಧರ್ಮವನ್ನು ಸಾಧ್ಯ ಧರ್ಮ ಹಾಗೂ ಸಾಧನ ಧರ್ಮವೆಂದು ಎರಡಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಿಯಾಯಿತು. ನಾವು ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ಪಾಲಿಸಬೇಕಾದ ಸಾಧನ ಧರ್ಮವು ಆಚಾರವೆನಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಪರಸ್ಪರವಾಗಿ ಪಾಲಿಸಬೇಕಾದ ಸಾಧನ ಧರ್ಮವು ವ್ಯವಹಾರವೆನಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ನ್ಯಾಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಪ್ರಧಾನ ಗುರಿ  ವ್ಯವಹಾರವನ್ನು ಕಾಪಾಡುವುದೇ ಆಗಿರುವುದರಿಂದ, ನ್ಯಾಯವು ಪ್ರಧಾನವಾಗಿ ಧರ್ಮವನ್ನು ಕಾಪಾಡುವುದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಇರುವುದಾಗಿದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಒಬ್ಬನಿಗೆ ಹೂವನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಇದನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಂಡಿರು ಎಂದು ಹೇಳಿದರೆ, ಆತ ಹೂವನ್ನು ಹೇಗೆ ಕಾಪಾಡಬೇಕು? ಯಾರೂ ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳಬಾರದು ಎಂದು ಭದ್ರವಾಗಿ ಹೂವನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟರೆ ಅದು ನಲುಗಿ ಅದರ ಧರ್ಮವಾದ ಸೌಕುಮಾರ್ಯವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಅಂದರೆ, ಹೂವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಬೇಕಾದರೆ, ಪ್ರಧಾನವಾಗಿ ಅದರ ಸೌಕುಮಾರ್ಯ, ಸುಗಂಧ ಮೊದಲಾದ ಧರ್ಮವನ್ನೇ ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು. ಹೀಗೆ ಉದ್ದಕ್ಕೂ ಗಮನಿಸುತ್ತಾ ಬಂದರೆ, ವ್ಯವಹಾರಗಳಲ್ಲಿ ಪದಾರ್ಥ ವಿನಿಮಯವಿದ್ದರೂ ವ್ಯವಹಾರದ ಒಳ ತಿರುಳು ಪದಾರ್ಥಗಳ ಮತ್ತು ಅದರ ಪರಿಣಾಮ ರೂಪವಾದ ಧರ್ಮವೇ ಆಗಿದೆ. 

ಸಮಗ್ರ ಜೀವನದ ವ್ಯವಹಾರ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಕ್ರೋಢೀಕರಿಸಿದರೆ ಆಗ ನೀತಿ ಸಂಹಿತೆಯುಂಟಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಈ ನೀತಿ ಸಂಹಿತೆಯೇ ಕಾನೂನು ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಾಗಿ ವಿಸ್ತಾರಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಈ ನೀತಿ ಸಂಹಿತೆಯು ಸೃಷ್ಟಿನಿಯಮಕ್ಕನುಗುಣವಾಗಿದ್ದಾಗ ವ್ಯವಹಾರವು ದುರ್ವ್ಯವಹಾರವಾಗದೇ ಧರ್ಮವಾಗಿಯೇ ಇದ್ದು ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿ ನೆಮ್ಮದಿಗಳು ನೆಲೆಸುತ್ತವೆ. ಸೃಷ್ಟಿ ನಿಯಮಾವಳಿಗೆ ರಾಜ ಯಾರು ಎಂದರೆ, ಆತ್ಮನೇ ರಾಜನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಅದರಂತೆ ಸೃಷ್ಟಿಯ ನಡೆಯನ್ನು ಬಲ್ಲ, ಆತ್ಮವಂತನಾದ ವ್ಯಕ್ತಿಯೇ ಇಹಲೋಕದಲ್ಲಿ ರಾಜನಾಗಲು ಯೋಗ್ಯನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. "ನಾವಿಷ್ಣುಃ ಪೃಥಿವೀಪತಿಃ"- ಅಂದರೆ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಅಂಶವಿಲ್ಲದೇ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ರಾಜನಾಗಲಾರ ಎನ್ನುವ ವಾಕ್ಯವೂ ಸಹ ರಾಜನು ಭೂಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪ್ರತಿನಿಧಿಯಾಗಿ ರಾಜ್ಯವನ್ನಾಳಬೇಕೆಂಬುದನ್ನು ಎತ್ತಿ ಹೇಳುತ್ತದೆ. 


ಇಂತಹ ರಾಜನು ತನ್ನ ರಾಜದಂಡದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಅಥವಾ ದಂಡನೀತಿಯ ಬಲದಿಂದ ರಾಜ್ಯವನ್ನಾಳುತ್ತಾನೆ. ಈ ರಾಜದಂಡ ಯಾವುದು ಎಂದು ಕೇಳಿದರೆ, ಅದು ಯೋಗಿಗಮ್ಯ ರಹಸ್ಯವಾಗಿದ್ದು ಶ್ರೀರಂಗಮಹಾಗುರುಗಳು, ನಮ್ಮ ಬೆನ್ನುಮೂಳೆಯೇ ಮೇರುದಂಡವೆನಿಸಿಕೊಂಡು, ಅದೇ ರಾಜದಂಡವೂ ಆಗಿದೆಯೆಂದು ತಿಳಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಆತ್ಮವಸ್ತು ಅಥವಾ ಚೈತನ್ಯವು ಮಾನವನ ಶರೀರದಲ್ಲಿ ಬೆನ್ನುಮೂಳೆಯ ಮೂಲಕವೇ ಪ್ರಸರಿಸುವುದರಿಂದ ಬೆನ್ನುಮೂಳೆಯಲ್ಲೇ ಸಕಲ ಸೃಷ್ಟಿನಿಯಮಗಳೂ ಅಡಗಿವೆ. ಇದರ ಪ್ರತೀಕವಾಗಿರುವ ರಾಜದಂಡವನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪ್ರತಿನಿಧಿಯಾಗಿ ಒಬ್ಬ ರಾಜ ಆಳುತ್ತಿರುವಾಗ ಕೃತಯುಗವೇ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಮಹಾಭಾರತದ ಶಾಂತಿಪರ್ವದಲ್ಲಿ, ರಾಜನೇ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಕಾರಣನಾಗುವನು ಎನ್ನುವ ಮಾತೂ ಸಹ ಇದೇ ವಿಷಯವನ್ನು ಒತ್ತಿ ಹೇಳುತ್ತದೆ. 


ಈ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ನ್ಯಾಯದಿನದಂದು, ಎಂದಾದರೊಮ್ಮೆ ಇಂತಹ ಆತ್ಮವಂತನಾದ ರಾಜನು ರಾಜದಂಡದಿಂದ ಭೂಲೋಕವನ್ನು ಆಳಿ ಎಲ್ಲೆಡೆಯೂ ಶಾಂತಿ ಸಮೃದ್ಧಿಗಳು ನೆಲೆಸಲಿ ಎಂದು ಆಶಿಸೋಣ.

ಸೂಚನೆ:  11/07/2020 ರಂದು ಈ ಲೇಖನ ವಿಜಯ ಕರ್ನಾಟಕ ಪತ್ರಿಕೆಯ ಬೋಧಿವೃಕ್ಷ ಅಂಕಣದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದೆ.



To know more about Astanga Yoga Vijnana Mandiram (AYVM) please visit our Official Website, Facebook and Twitter pages

Friday, 10 July 2020

The Great Festival of Rama Navami

Kannada Article by: Mythili Raghavan
EnglishRendering by: M R Bhashyam
Respond to (lekhana@ayvm.in)

The festival of Rama Navami is celebrated by all people all over India. The practice of worshipping Sri Rama as the supreme Lord is in vogue.  It is seen that Indians living all over the world celebrate Sri Rama Navami with enthusiasm. It is also a practice to start the celebrations from the day of Ugaadi (Indian New year Day as per solar calendar) and end on the Ram Navami day.  There are two types of practices for worshipping Sri Rama on the Rama Navami day. Some people do not consume any food during the day and some others worship Sri Rama, offer the preparations and take the offerings as Prasada (blessed food) with Sri Rama in their hearts.

Is Rama a God or Human 
People praise Sri Rama as an exemplary human being with great qualities who undertook the destruction of the evil and protected the noble. Some others say that he has been elevated to the status of God because of his great qualities and accomplishments.  In this article, we consider the view point of Jananis (realized souls) that Rama was God incarnate.  Sage Valmiki who composed Ramaayana has clearly stated that Rama is the Lord both in the beginning and at the end. However, in the middle this is only indicated.  He   had intended to see Sri Rama as an ideal human being and feel blessed and hence he has also considered him a human.  The word Rama means the one who delights the heart of Yogis. Since He is the subject for play in the heart of Yogis, it becomes clear that in reality, he is none other than the true form of the Lord, soul of souls - Paramaatma, the effulgent one - Bhagavaan.  Here we can recall the words of Shri Ranga Mahaguru who had realized Sri Rama in his heart and said "Rama described by sage Valmiki is a human for the gross sight, a God for the subtle and the Lord for the vision beyond". 

Ramanavami - The Spiritual Explanation: 
Ramanavami is celebrated on the day of Sri Rama's incarnation. However, we would like to quote from Shri Ranga Mahaguru's words that "Sri Rama is the effulgent light resident in the innermost recess of one's own heart. The pure nature, Prakriti, is his mother Kausalya. The day when Sri Rama emerges in once own nature is in reality the day of Rama's birth". 

The Appropriate Time for Celebration: 
Our sages have researched and established that the most appropriate time in mother nature's time cycle for worshipping Rama is the ninth day of the waxing moon in the month of Chaitra (April-May).  If the star on the day happens to be Punarvasu that is most auspicious since Rama's birth star is Punarvasu (the brightest star in the constellation of Gemini). 

The way to celebrate: 
There is a practice of performing special pujas and recital of Raamaayana. The story is also enacted with dance and music accompanied by other musical instruments. Whatever may be the mode of celebration, it is necessary to have devotion and dedication and a proper mind set.  Only then the outcomes described in the verse describing the results like casting away unwanted spells, anishta nivaarane, and the four-fold Purusharthas will be attained. Jnanis insist that the people who sing his glory (Hari Katha) must do so totally engrossed in the idea of Rama so that the audience may also experience the same. 

Why do we make offerings?
While performing a pooja, shastras dictate that one should make offerings. Some say offerings must be to the liking of the particular God who is being worshipped.  One may raise a question as to whether gods also have desire to satisfy their taste buds as we do. The explanation given by ShriRanga Mahaaguru is "the reason we offer is not to satiate the tongues of Gods.   Offering with devotion and then consuming will have sublimating influence on our minds". Then a question arises as to why we offer different preparations for different gods. For example, coconut rice pudding (Kadubu) to Lord Ganesha.  Is it because he has the face of an elephant?  And elephants like coconuts. If that were to be so, then what should be offered to Lord Narasimha?!  "The secret of this practice is that the particular offerings for different gods help to open the gateways to the centers for that particular deity and help us to realize him, provided we offer with devotion and partake with a proper attitude. It enables to elevate ourselves to that state and help us meditate better". This is the explanation given by SriRanga Mahaguru. 

The Materials used for offerings: 
People who are in the know of preparing appropriate offerings specify that the vegetable salad mixed with Bengal gram, green gram, and also ginger and jaggery-mixed drink. Those accomplished practitioners with a very sensitive and refined sense of perception can discern the spiritual effect of these on themselves.  Also, these preparations are favorable to the season in which Rama Navami is celebrated. In the scorching summer these preparations have cooling effect on the body besides giving energy. 

The current scenario of celebrating Shri Rama navami: 
It is clear to all that in the present-day Rama Navami is celebrated mostly mechanically and with pomp. This state should change and the celebrations must be in tune with the ways laid down by jnaanis with dedication and devotion. Poverty and non-availability of time need not be constraints for worship. Let us remember the guidance of the greats and celebrate upcoming Rama Navami with meditation and worship of the Lord of our hearts within the time constraints and available resources and become eligible for his grace.

Note: The Kannada version of this article can be viewed at AYVM blogs.



To know more about Astanga Yoga Vijnana Mandiram (AYVM) please visit our Official Website, Facebook and Twitter pages

Thursday, 9 July 2020

ಗುರುಭಕ್ತಿಯ ಪಾಠ (Gurubhaktiya Patha)

ಲೇಖಕರು: ಸುಮುಖ ಹೆಬ್ಬಾರ್
(ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿರಿ lekhana@ayvm.in)

ಶ್ರೀ ಶಂಕರಭಗವತ್ಪಾದರ ಶಿಷ್ಯವಾತ್ಸಲ್ಯಕ್ಕೆ ಕೈಗನ್ನಡಿಯಂತಿರುವ ಒಂದು ಪ್ರಸಂಗ. ಆನಂದಗಿರಿ, ಅವರ ನೆಚ್ಚಿನ ಶಿಷ್ಯರಲ್ಲೊಬ್ಬರು. ಇವರಿಗೆ ಗುರುಗಳು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ವೇದಾಂತ ಪಾಠದಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟಾಗಿ ಆಸಕ್ತಿ ಇರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಪಾಠವನ್ನು ಮಾಡುವಾಗ ಕಲ್ಲಿನಂತೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಇರುತ್ತಿದ್ದರು. ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವುದಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಜಿಜ್ಞಾಸೆ ಪರಿಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ಶ್ರಮಿಸುವುದಾಗಲಿ ಇವರಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.  ಆದರೆ ಸದಾಕಾಲವೂ ಗುರುವಿನ  ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿದ್ದರು. ಗುರು-ಶಿಷ್ಯರ ಸಂಬಂಧ ಹೇಗಿರಬೇಕು? ಗುರುವಿನಲ್ಲಿ ಯಾವ ರೀತಿ ವಿನೀತನಾಗಿ ಇರಬೇಕು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಇವರು ಉತ್ತಮ ನಿದರ್ಶನ .

 ಇವರ ದಿನಚರಿಯಲ್ಲಿ ಗುರುಸೇವೆಯು ಪ್ರಧಾನ ಕರ್ತವ್ಯವಾಗಿತ್ತು . ತಾನೇ  ಮೊದಲು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ನಂತರ ಗುರುಗಳ ಕಮಂಡಲ, ವಸ್ತ್ರಾದಿಗಳನ್ನು ತೊಳೆಯುವುದು, ಪಾಠ ಪ್ರವಚನಕ್ಕೆ ಮೃದುವಾದ ಆಸನ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುವುದು, ದಂತಧಾವನಕಾಷ್ಠ, ವಸ್ತ್ರಾದಿಗಳನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುವುದು, ದಿನವೂ ಪಾದ ಸೇವೆ ಮಾಡುವುದು ಇವರ ಕಾಯಕವಾಗಿತ್ತು . ಗುರುವಿನ ಮಾತನ್ನು ಎಂದೂ ಉಪೇಕ್ಷಿಸಿದೆ, ಅತ್ಯಂತ ವಿನಯದಿಂದ ಕೇಳುವುದು. ಹೋದ ಕಡೆ ಅನುಸರಿಸುವುದು, ಹಿತವಾದ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡುವುದು ಹೀಗೆ ಬಗೆ ಬಗೆಯಾಗಿ ಗುರು ಸೇವಾ ಕೈಂಕರ್ಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ಒಂದು ದಿನ, ಶ್ರೀ ಕ್ಷೇತ್ರ ಶೃಂಗೇರಿಯಲ್ಲಿ ಶಂಕರಭಗವತ್ಪಾದರು ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ಪಾಠವನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸಲು ಅಣಿಯಾಗಿದ್ದರು. ಗಿರಿಯು ಆ ವೇಳೆಗೆ ಗುರುಗಳ ವಸ್ತ್ರ ತೊಳೆಯಲು ನದಿಯ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗಿದ್ದರು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಉಳಿದ ಶಿಷ್ಯರು ಶಾಂತಿ ಪಾಠವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ ಎಂದು ಬಿನ್ನವಿಸಿದರು. ಭಗವತ್ಪಾದರು- "ಸ್ವಲ್ಪ ನಿಲ್ಲಿ, ಗಿರಿಯು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಬರಲಿದ್ದಾನೆ" ಎಂದರು. ಗುರುಗಳ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ-  " ಒಂದು ದಿನವೂ ಗಿರಿಯು ಪಾಠವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸಿಲ್ಲ. ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಸಂದೇಹ ಪರಿಹರಿಸಿಕೊಂಡಿಲ್ಲ, ಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಮಂದಬುದ್ಧಿಯವನಾದ , ಇವನನ್ನು ಕಾಯುವುದೇಕೆ ?" ಎಂದು ಶಿಷ್ಯರು ವಿಜ್ಞಾಪಿಸಿಕೊಂಡರು. ತಮ್ಮ ಸಹಪಾಠಿ ಗಿರಿಯ ಬಗೆಗಿನ ತಾತ್ಸಾರ ಭಾವ , ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ  ಅಹಂಕಾರ ಇವು ಶಂಕರರ ಗಮನಕ್ಕೆ ಬಂದಿತು. ಇವರೆಲ್ಲರಿಗೂ ಗಿರಿಯ ಭಕ್ತಿಯ ಪರಾಕಾಷ್ಠೆಯನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಬೇಕೆಂದು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದರು.

ಶಂಕರರು ಕುಳಿತಲ್ಲಿಂದಲೇ ಗಿರಿಯನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸಿದರು. ಗಿರಿಯು ಗುರುಗಳ ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ತೊಳೆದು ನದಿಯ ಸೋಪಾನವನ್ನು ಹತ್ತಿ ಬರುತ್ತಾ  ಒಂದು ಆಶುಕವಿತೆಯನ್ನು ರಚಿಸಿದರು. "ವಿದಿತಾಖಿಲ ಶಾಸ್ತ್ರ ಸುಧಾ ಜಲಧೇ ಮಹಿತೋಪನಿಷತ್ ಕಥಿತಾರ್ಥನಿಧೇ, ಹೃದಯೇ ಕಲಯೇ ವಿಮಲಂ ಚರಣಂ,ಭವ ಶಂಕರ ದೇಶಿಕ ಮೇ ಶರಣಂ" ಎಂದು ಆರಂಭವಾಗುವ  ಅದು ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಗುರುಸ್ತುತಿಯೂ ಆಗಿತ್ತಲ್ಲದೇ ಉಪನಿಷತ್ತುಗಳ ಸಾರವನ್ನು ಧರಿಸಿದ ಎಂಟು ಶ್ಲೋಕಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಸುಂದರವಾದ ಸ್ತೋತ್ರಮಾಲೆಯಾಗಿತ್ತು. ತೋಟಕ ವೃತ್ತದಲ್ಲಿದ್ದು, ಮುಂದೆ "ತೋಟಕಾಷ್ಟಕ" ಎಂಬುದಾಗಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಯಿತು. ಗಿರಿಯ ನಾಮಧೇಯ ತೋಟಕಾಚಾರ್ಯ ಎಂದಾಯಿತು.

ಗುರುಭಕ್ತಿಯ ಪರಮಫಲವಾಗಿ ಎಲ್ಲ ವಿದ್ಯೆಗಳೂ ತೋಟಕಾಚಾರ್ಯರಿಗೆ ಒಲಿದವು. ಇತರ ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ಸರ್ವಥಾ ಅಹಂಕಾರ ವರ್ಜ್ಯವೆಂಬ ಪಾಠವಾಗಿ ಪಶ್ಚಾತಾಪವೂ ಆಯಿತು. ಶಂಕರ ಭಗವತ್ಪಾದರ ಜೀವನದ ಈ ಘಟನೆ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ ದಾರಿದೀಪವಾಗಲಿ ಎಂದು ಆಶಿಸೋಣ. 

ಸೂಚನೆ:  9/7/2020 ರಂದು ಈ ಲೇಖನವು ವಿಶ್ವವಾಣಿಯ ಗುರುಪುರವಾಣಿ ಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದೆ.  



To know more about Astanga Yoga Vijnana Mandiram (AYVM) please visit our Official Website, Facebook and Twitter pages

கங்கையின் பிறப்பில் கற்கும் பாடம் (Kankaiyin Pirappil Karkum Paṭam)

மூலம்: சுப்ரமண்ய சோமயாஜி 
தமிழாக்கம்: ஜானகி
மின்னஞ்சல் : (lekhana@ayvm.in)

ஸகர சக்ரவர்த்தியின் அசுவமேத குதிரை தொலைந்து போயிற்று. குதிரையை கொண்டு வராமல் யாகம் பூர்த்தி ஆகாது. ஸகரன் தன்னுடைய அறுபதாயிரம் மகன்களையும் குதிரையை தேடுவதற்கு அனுப்பினான். குதிரை மஹாத்மாவான கபில மகரிஷியின் ஆச்ரமத்தில் நின்றிருப்பதை அந்த அரசகுமாரர்கள் கண்டனர். கபிலர் ஆழ்ந்த தவத்தில் திளைத்திருந்தார். அவருக்கு  இது எதுவும் தெரியவில்லை. ஆனால் மதத்தில் திளைத்திருந்த  அரச குமாரர்கள் கபிலரே குதிரையை திருடியவர் என்று எண்ணி அவரை கொல்வதற்கு பாய்ந்து வந்தனர். சிறந்த தவசீலரும், ஸத்வ குண சீலருமான கபிலரை இவ்வாறு காரணமின்றி அவமானம் செய்ததால் இயற்கையே அவர்களின் உடலில் அக்னியை ஏற்படுத்தியது. கபிலர் கண்களை திறந்த உடன் அவர்கள் அனைவரும் சாம்பலாயினர்.

இங்கே தன் புத்திரர்கள் திரும்பி வராததை கண்டு சகரன் தன் பேரனான மகாத்மா அம்சுமந்தனை அனுப்பினான். அம்சுமான் கபிலரின் ஆச்ரமத்தின் முன்புறம் குதிரையையும், சாம்பல் மேட்டையும் கண்டு மகாத்மாவான கபிலரை மிக்க கௌரவத்துடன் வணங்க கபிலர் நடந்ததை கூறி அம்சுமானின் சிறிய தகப்பனார்களை உய்விக்க கங்கையை பூமிக்கு கொண்டு வருவது ஒன்றே வழி என உரைத்தார். அம்சுமான் கபிலரின் அனுமதியுடன் குதிரையை  கொண்டு சென்றான்.  அச்வமேதயாகம் பூர்த்தி அடைந்தது. கபிலரின் உத்தரவின்படி பல ஆண்டுகளாக கங்கையை வருவிக்க தவமிருந்தும் அவன் வாழ்நாளில் அது ஈடேறவில்லை. அவனுக்கு பிறகு அவன் மகன் திலீபனும் கங்கைக்காக தவம் புரிந்தான். பிறகு திலீபனின் மகன் பகீரதனின் கோரமான தவம் கங்கையின் வருகைக்கு வழி வகுத்தது. விஷ்ணு பாதத்தில் உத்பத்தியாகி  ஹரனின் ஜடையில் தோன்றி இருவருடைய சக்தியையும்  தன்னுள்ளே கொண்டு பாகீரதியாகி தேவகங்கை பகீரதனின் முன்னோர்களை உய்வித்தாள்.

ஸ்ரீரங்கமகாகுரு கூறியது: பகீரதனின் தவத்தினால் கங்கை இறங்கி வந்தாலும் அவனுடைய முன்னோர்கள் மூவரின் தவமும் பகீரதனின் தவத்துடன் இணைந்திருந்தது என்பதை மறக்க முடியாது. ஒரு தடிமனான மரத்தை கோடலியால் 20 தடவைபிளக்கும் போது ஒவ்வொரு முறையும் அதன் இறுக்கத்தை தளர்த்தி கடைசி முறை அது பிளக்கப் படுகிறது. அவ்வாறே அம்சுமான், திலீபன் இவர்களின் தவமும் பகீரதனின் சாதனைக்கு துணை புரிந்தது. அவனுடைய தவமும் அத்துடன் இணைந்து கங்கையின் பிறப்பு எனும் மிகப்பெரிய செயல் சாத்தியமாயிற்று.

இக்கதையினால், அகங்காரம் சரிவிற்கு காரணம். அதனால் சகர குமார்கள் சாபத்திற்கு ஈடானார்கள். மகாத்மாக்களுக்கு இழைக்கும் அபசாரத்திற்கு இயற்கையே தண்டனை அளிக்கும். மகாத்மாக்களின் கருணை நற்பண்பு கொண்டவர்க்கு ‌‌சாத்யமில்லாத காரியத்தையும் சாதிக்க தூண்டும். கபிலரின் கட்டளையால் அக்காரியம் நிறைவேறியது. தலை முறைகளாக தொடர்ந்த தவத்தினால் அபூர்வமான மகத்தான செயலையும் சாதிக்க முடியும் எனும் அநேக பாடங்களை கற்கமுடியமல்லவா? கபிலர், அம்சுமான், திலீபன், பகீரதன், இறுதியில் புண்ய- பரிசுத்தமான பாகீரதி அனைவரும் நம் மனம் மற்றும் புத்திகளை தூய்மை படுத்தி உன்னதமான செயல்களுக்கு நம்மை தூண்டும்படி வேண்டுவோம்.

குறிப்பு: இக்கட்டுரை யின் கன்னட மூலம் AYVM blogs ல் காணலாம்.  


To know more about Astanga Yoga Vijnana Mandiram (AYVM) please visit our Official Website, Facebook and Twitter pages

Wednesday, 8 July 2020

ಅರ್ಥವರಿಯದೆ ಅರಚುವ ಹಕ್ಕಿಗಳು

ಲೇಖಕರು: ಮೈಥಿಲೀ ರಾಘವನ್
(ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿರಿ lekhana@ayvm.in)


ಸಾಧು ಒಬ್ಬ ನಿತ್ಯವೂ ಸ್ವಲ್ಪಸಮಯ ವನಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿಯ ಪಕ್ಷಿಗಳ ಚಿಲಿಪಿಲಿನಾದವನ್ನು ಆಲಿಸುತ್ತಲಿದ್ದ. ಒಮ್ಮೆ ಬೇಡನೊಬ್ಬ ಬಲೆಹರಡಿ ಹಕ್ಕಿಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದೊಯ್ದುದ್ದನ್ನು ನೋಡಿದ. ಆತ ಮರುದಿನವೂ ಬೇಟೆಗೆ ಬರುವನೆಂಬುದನ್ನರಿತ ಸಾಧುವು ಉಳಿದಿರುವ ಹಕ್ಕಿಗಳನ್ನಾದರೂ ಎಚ್ಚರಿಸಿ ಕಾಪಾಡೋಣವೆಂದು ಹಕ್ಕಿಗಳನ್ನು ಕುರಿತು "ನಾಳೆಯೂ ಬೇಡನು ಬಲೆಯನ್ನು ಹರಡಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಹಿಡಿಯುವನು. ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದಿರಿ" ಎಂದ. ತನ್ನ ಮಾತುಗಳು ಅವುಗಳನ್ನು ಎಚ್ಚರಗೊಳಿಸಿವೆಯೆಂಬುದನ್ನು ಊರ್ಜಿತಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ  "ನಾನು  ಏನು ಹೇಳಿದೆ ಹೇಳಿ." ಹಕ್ಕಿಗಳೆಲ್ಲವೂ ಒಕ್ಕೊರಲಿಂದ ನುಡಿದವು "ಬೇಡ ಬರುತ್ತಾನೆ ಬಲೆಹರಡಲು, ಎಚ್ಚರಿಕೆ, ಎಚ್ಚರಿಕೆ".  ಸಾಧುವು ತೃಪ್ತನಾಗಿ ಹಿಂದಿರುಗಿದ.

ಮರುದಿನ ಬೇಡನು ಬರುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಹಕ್ಕಿಗಳು "ಬೇಡ ಬರುತ್ತಾನೆ ಬಲೆಹರಡಲು. ಎಚ್ಚರಿಕೆ, ಎಚ್ಚರಿಕೆ" ಎಂದು  ಕೂಗಿಕೊಂಡವು. ನೆನ್ನೆಯಂತೆಯೇ ಇಂದೂ ಹಕ್ಕಿಗಳು ಸಿಗುತ್ತವೆಂಬ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಬೇಡನು ಇದರಿಂದ ನಿರಾಶನಾಗಿಯೇ ಬಲೆಯನ್ನು ಹರಡಿ ದಾನ್ಯದ ಕಣಗಳನ್ನು ಎರಚಿ ಅಲ್ಲೇ ವಿಶ್ರಮಿಸಿದ. ನಿದ್ರೆಯಿಂದ ಎಚ್ಚೆತ್ತು ನೋಡಿದವನಿಗೆ ಕಾದಿತ್ತು ಅಚ್ಚರಿ. ಎಲ್ಲ ಹಕ್ಕಿಗಳೂ ಬಲೆಯಮೇಲೆಯೇ ಕುಳಿತು ಕಾಳುಗಳನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತಾ "ಬೇಡ ಬರುತ್ತಾನೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆ" ಎಂದು ಅರಚುತ್ತಲಿದ್ದವು! ಬೇಡನು ತಡೆಯಲಾರದ ನಗುವಿನೊಡನೆ ಹಕ್ಕಿಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಮನೆಗೆ ತೆರಳಿದ. ಹಕ್ಕಿಗಳು ಪಾರಾಗಿರುತ್ತವೆಂಬ ನಿಶ್ಚಯದಿಂದ ಬಂದ ಸಾಧುವು ಕಂಡದ್ದು-ಬೇಡನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಹಕ್ಕಿಗಳು ಕೂಗುತ್ತಿದ್ದವು "ಬೇಡ ಬರುತ್ತಾನೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆ"! ಮಾತನಾಡಬಲ್ಲ ಹಕ್ಕಿಗಳಿಗೆ ಮಾತನ್ನು ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ(ಸಂಸ್ಕಾರ)ವಿರಲಿಲ್ಲವಷ್ಟೆ!

ಹಿಂದೊಮ್ಮೆ ಎಲ್ಲೋಕೇಳಿದ ಕಥೆಯಾದರೂ ನಮ್ಮ ಕಥೆಯೂ ಹೀಗಾಗುವುದುಂಟು. ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಹೃದಯಗುಹೆಯಲ್ಲನುಭವಿಸಿದ ಆತ್ಮದರ್ಶನ, ತತ್ಪರಿಣಾಮವಾದ ಪರಮಾನಂದವು ಭಾಷಾ(ಮಂತ್ರ-ಸ್ತೋತ್ರ-ಸಾಹಿತ್ಯಗಳ) ರೂಪದಲ್ಲಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿರುವುದುಂಟು. ಶ್ರೀರಂಗಮಹಾಗುರುಗಳ ಆಶಯವೆಂದರೆ ಪದಾರ್ಥದ ಅನುಭವದಿಂದ ಪದವೂ, ಭಾವದಿಂದ ಭಾಷೆಯೂ ಹೊರಡುತ್ತವೆ. ಕೇಳುವವರಿಗೆ ತಕ್ಕ ಸಂಸ್ಕಾರವಿದ್ದಾಗ ಪದವು- ಪದಾರ್ಥದೆಡೆಗೂ, ಭಾಷೆಯು-ಭಾವದೆಡೆಗೂ ಒಯ್ಯುತ್ತವೆ. ಪಂಚಭಕ್ಷ್ಯ ಪರಮಾನ್ನಗಳು ಎಲೆಯ ಮೇಲಿದ್ದರೂ ಎಲೆಗೆ ತಮ್ಮ ಸವಿಯನ್ನು ಉಣಿಸಲಾರವಷ್ಟೇ! ಅಂತೆಯೇ ಸಂಸ್ಕಾರವಿಲ್ಲದವರ ನಾಲಿಗೆಯಲ್ಲಾಗುವ ಆತ್ಮಭಾವಭರಿತವಾಕ್ಯ-ಚರ್ವಣೆಯು ಜೀವಿಗೆ ಆತ್ಮಭಾವದ ಸವಿ-ಸಿಹಿಗಳನ್ನು ಉಣಿಸಲಾರದು. ಆದರೆ ಶ್ರದ್ಧಾ-ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದಾಗ ಕಾಲಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಸಂಸ್ಕಾರವಂತರಾಗಬಹುದು. ನಂತರ ಭಾವವರಿತು ಗುರೂಪದಿಷ್ಟವಾಗಿ ನುಡಿದಾಗ ಋಷಿಪ್ರೋಕ್ತವಾದ ಮಂತ್ರ-ಸ್ತೋತ್ರಗಳು ಅವರನ್ನು ಆತ್ಮಭಾವದೆಡೆಗೇ ಒಯ್ಯುವುದು ನಿಶ್ಚಿತ.  

ಸೂಚನೆ: 8/07/2020 ರಂದು ಈ ಲೇಖನ ಉದಯವಾಣಿ ಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದೆ.     



To know more about Astanga Yoga Vijnana Mandiram (AYVM) please visit our Official Website, Facebook and Twitter pages