ಲೇಖಕರು : ಡಾ|| ಕೆ. ಎಸ್. ಕಣ್ಣನ್
(ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿರಿ lekhana@ayvm.in)
ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ವಿಷಯವಾಗಿ ಪ್ರಶಂಸೆಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಭೀಷ್ಮರಾಡಿದರಷ್ಟೆ. ಅದರ ಅವಹೇಳನವನ್ನು ಮಾಡಲಾರಂಭಿಸಿದ ಶಿಶುಪಾಲನು ಹೀಗೆ ಮಾತನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿದನು:
“ಕಿಂಪುರುಷರ ಆಚಾರ್ಯನಾದ ದ್ರುಮನೇ ಇಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ. ಆತನ ವಿಕ್ರಮವು ಪ್ರಥಿತವಾದದ್ದು - ಎಂದರೆ ಸುಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದದ್ದು. ಅಂತಹ ಮಹಾವೀರ್ಯನನ್ನು ತೊರೆದು ಕೇಶವನನ್ನು ಪ್ರಶಂಸಿಸುವೆಯೇ, ಭೀಷ್ಮ?
ಇನ್ನು ಶರದ್ವಂತನ ಪುತ್ರನಾದ್ದರಿಂದ ಶಾರದ್ವತನೆಂದು ಕರೆಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಕೃಪಾಚಾರ್ಯರು; ಅವರು ಭರತವಂಶದ ವೃದ್ಧರಾದ ಅಚಾರ್ಯವರ್ಯರು. ಅಂತಹ ಮಹಾವೀರ್ಯರನ್ನೇ ಬಿಟ್ಟು ಕೇಶವನನ್ನೇಕೆ ಪ್ರಶಂಸಿಸುವೆ? ಹಾಗೆಯೇ ಧನುರ್ಧರರಲ್ಲಿ ಮಹಾಶ್ರೇಷ್ಠನೆನಿಸಿದ ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ರುಕ್ಮಿಯುಂಟು. ಆ ಮಹಾವೀರ್ಯನನ್ನೂ ಕಡೆಗಾಣಿಸಿ ಕೃಷ್ಣನನ್ನೇ ಹೊಗಳುವುದೇ?
ಇವರು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ. ಇನ್ನೂ ಅದೆಷ್ಟು ಮಂದಿ ಇದ್ದಾರೆ, ಮಹಾಪರಾಕ್ರಮಿಗಳು!: ಭೀಷ್ಮಕ, ದಂತವಕ್ರ, ಭಗದತ್ತ, ಜಯತ್ಸೇನ, ವಿರಾಟ-ದ್ರುಪದರು, ಶಕುನಿ-ಬೃಹದ್ಬಲರು, ಅವಂತಿಯ ವಿಂದಾನುವಿಂದರು, ಏಕಲವ್ಯ-ಪ್ರಭೃತಿಗಳು. ಅವರನ್ನೆಲ್ಲ ಬಿಟ್ಟು ಕೇಶವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುವುದೇ? ಶಲ್ಯ ಮುಂತಾದ ರಾಜರನ್ನೂ ನೀನದೇಕೆ ಹೊಗಳುವುದಿಲ್ಲ? ಹೊಗಳುವುದರಲ್ಲೇ ನಿನ್ನ ಬುದ್ಧಿಯು ಓಡುವುದಾದರೆ ಇವರನ್ನೇಕೆ ಹೊಗಳೆ?
ವೃದ್ಧರಾದ ಧರ್ಮವಾದಿಗಳು ಧರ್ಮೋಪದೇಶವನ್ನು ಮಾಡುವರು; ಅಂತಹವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹಿಂದೆ ನೀ ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡಿಲ್ಲವಲ್ಲಾ, ಅದಕ್ಕೇ ನೀ ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವುದು. ಆದರೆ ಅದಕ್ಕೀಗ ನಾನೇನು ಮಾಡಲಾದೀತು, ಭೀಷ್ಮ?
ಸ್ವನಿಂದೆ-ಸ್ವಪ್ರಶಂಸೆ, ಹಾಗೂ ಪರನಿಂದೆ-ಪರಪ್ರಶಂಸೆ - ಈ ನಾಲ್ಕೂ ಬಗೆಯ ವರ್ತನೆಗಳೂ ಆರ್ಯರ ಆಚರಣೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಕೃಷ್ಣನು ಸ್ತುತಿಗೆ ಅನರ್ಹ. ಅಂತಹವನನ್ನು ನೀನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸದಾ ಹೊಗಳುತ್ತಿರುವುದು ಬರೀ ಮೋಹದಿಂದಲೇ, ಅಜ್ಞಾನದಿಂದಲೇ. ಓ ಭೀಷ್ಮನೇ, ಅದನ್ನಾರೂ ಅನುಮೋದಿಸಲಾರರು.
ಈ ಕೇಶವನಿದ್ದಾನಲ್ಲಾ, ಈತನಾರು?: ಕಂಸನ ಮನೆಯ ವರ್ಗಪಾಲ, ಅರ್ಥಾತ್ ದನಕಾಯುವವ! ಜೊತೆಗೆ ದುರಾತ್ಮ.
ಜಗತ್ತೆಲ್ಲವೂ ಅವನಡಿಯಲ್ಲಿರುವುದು - ಎಂಬಂತೆ ನೀ ಮಾತನಾಡುವೆಯೆಲ್ಲಾ, ನಿನ್ನ ಮಾತೆಲ್ಲಾ ಕೇವಲ ಸ್ವಾರ್ಥ-ಪ್ರೇರಿತವಾದದ್ದು.
ಅಥವಾ, ಅದೆಲ್ಲಾ ನಿನ್ನ ಬುದ್ಧಿಗೆ ಸಹಜವಾಗಿ ಬಂದುದಲ್ಲ. ಭೂಲಿಂಗ-ಶಕುನಿಯೆಂಬ ಹಕ್ಕಿಯ ಉದಾಹರಣೆಯನ್ನು ಹಿಂದೆಯೇ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೆನೆಲ್ಲಾ, ಅದರಂತೆ ನೀನು: ಸಾರಾಂಶವಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ನುಡಿಯುವುದೊಂದು, ಮಾಡುವುದೊಂದು!
ಆ ಭೂಲಿಂಗವು ಮಾಡುವುದೇನೆಂದು ಬಿಡಿಸಿ ಹೇಳುವೆ, ಕೇಳು. ಹಿಮಾಲಯ-ಪರ್ವತದ ಆಚೆಯ ತಪ್ಪಲಿನಲ್ಲಿರತಕ್ಕ ಪಕ್ಷಿಯದು. ಅದು ಏನು ಹೇಳಿದರೂ, ತನ್ನ ಆಚರಣೆಯೇ ಏನುಂಟೋ ಅದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾದುದನ್ನೇ ಹೇಳುತ್ತದೆ!
"ಮಾ ಸಾಹಸಂ", ಸಾಹಸವನ್ನು ಮಾಡಬೇಡಿ - ಎಂಬುದಾಗಿ ಸದಾಕಾಲವೂ ಅರಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ತಾನೇ ಮಹಾ-ಸಾಹಸವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿರುತ್ತದೆ! ತಾನೇ ಹಾಗೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುವೆನೆಂಬುದಾಗಿ ಅದು ಅರಿಯದು!
ಅದರ ನಡೆ ಹೀಗೆ: ಸಿಂಹವು ಮಾಂಸವನ್ನು ತಿನ್ನುವಾಗ ಅದರ ದಂತಾಂತರದಲ್ಲಿ, ಎಂದರೆ ಹಲ್ಲುಗಳ ನಡುವಿನಲ್ಲಿ, ಮಾಂಸದೊಂದು ಚೂರು ಸಿಲುಕಿಕೊಳ್ಳುವುದುಂಟು. ಸಿಲುಕಿಕೊಂಡಿರುವ ಅದನ್ನೇ ಸೆಳೆದುಕೊಳ್ಳಲೆಳಸುತ್ತದೆ, ಆ ಮೂರ್ಖಪಕ್ಷಿ! ಸಿಂಹವೇನೋ ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಷ್ಟರಿಂದಲೇ ಅದನ್ನು ಬದುಕಲು ಬಿಟ್ಟಿರುತ್ತದೆ! ತಾನೇ ಏನನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆಂಬುದರ ಅರಿವಾದರೂ ಅದಕ್ಕಿದ್ದರೆ ತಾನೆ?
ತಿಳಿದುಕೋ ಭೀಷ್ಮ, ಅಧರ್ಮಿಷ್ಠನಾದ ನೀನೂ ಸಹ ಸದಾ ಅದರ ಹಾಗೆಯೇ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವೆ.
ಈ ರಾಜರುಗಳು ಸುಮ್ಮನೆ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ನೀನಿನ್ನೂ ಬದುಕುಳಿದಿರುವೆಯಷ್ಟೆ. ನಿನ್ನಂತಹ ಲೋಕ-ವಿದ್ವಿಷ್ಟವಾದ, ಎಂದರೆ ಜನರೆಲ್ಲರೂ ದ್ವೇಷಿಸುವ, ಕರ್ಮವುಳ್ಳವರು ಮತ್ತಾರೂ ಇರಲಾರರು!” - ಎಂದನು.