ಲೇಖಕರು : ಡಾ|| ಕೆ. ಎಸ್. ಕಣ್ಣನ್
(ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿರಿ lekhana@ayvm.in)
ಮರೆಯಾಗಿದ್ದ ಭೂತವು, ಅಶರೀರವಾದ ವಾಣಿಯಾಗಿ, ಶ್ರುತಶ್ರವೆ(ಶಿಶುಪಾಲನ ತಾಯಿ)ಯ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಈ ರೀತಿಯ ಉತ್ತರವನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿತು:
"ಯಾರ ತೊಡೆಯ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿಸಿದಾಗ ಈ ಶಿಶುವಿನ ಅಧಿಕವಾದ ಎರಡು ಭುಜಗಳು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದು ಹೋಗುವುವೋ, ಹಾಗೂ ಹಣೆಯ ಮೇಲಿರುವ ಮೂರನೆಯ ಕಣ್ಣು ಲಯಹೊಂದುವುದೋ, ಆತನೇ ಈತನಿಗೆ ಮೃತ್ಯುವಾಗುವನು!”
ಮೂರು ಕಣ್ಣು, ನಾಲ್ಕು ತೋಳುಗಳುಳ್ಳ ಮಗುವೊಂದು ಜನಿಸಿರುವುದೆಂಬುದಾಗಿ ಕೇಳಿ ಭೂಮಂಡಲದ ರಾಜರೆಲ್ಲರೂ ಅದನ್ನು ನೋಡುವುದಕ್ಕೋಸ್ಕರವಾಗಿ ಬರಲಾರಂಭಿಸಿದರು. ಹೀಗೆ ಬಂದವರನ್ನೆಲ್ಲ ರಾಜನು ಯಥೋಚಿತವಾಗಿ ಸತ್ಕರಿಸಿ, ಒಬ್ಬೊಬ್ಬ ಅರಸನ ತೊಡೆಯ ಮೇಲೂ ಮಗುವನ್ನಿರಿಸಿ ನೋಡುವುದಾಯಿತು.
ಹೀಗೆ ಸಾವಿರ ರಾಜರ ಸರದಿಯೂ ಆಯಿತು. ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರ ತೊಡೆಯನ್ನೇರಿ ಕುಳಿತಾಗಲೂ ಆ ಲಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವ ಬದಲಾವಣೆಯೂ ಉಂಟಾಗಲಿಲ್ಲ.
ಇದನ್ನೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೇಳಿ ತಿಳಿದರು, ಸಂಕರ್ಷಣ-ಜನಾರ್ದನರು - ಎಂದರೆ ಬಲರಾಮ-ಕೃಷ್ಣರು. ದ್ವಾರವತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಗಳಾದ ಅವರಿಬ್ಬರು ಚೇದಿಪುರಕ್ಕೆ ಬಂದರು. ಅವರೂ ಯಾದವಕುಲಕ್ಕೆ ಸೇರಿದವರು; ಸೋದರತ್ತೆಯಾದ ಅವಳೂ ಯಾದವಿಯೇ. ಸೋದರತ್ತೆಯನ್ನು ಕಾಣಲೆಂದು ಅವರು ಬಂದಿದ್ದರು.
ಬಂದವರೇ ಯಥೋಚಿತವಾಗಿ, ಎಂದರೆ ಯಥ್ಯಾಜ್ಯೇಷ್ಠವಾಗಿ - ಅರ್ಥಾತ್ ಹಿರಿಯವ ಮೊದಲು ಕಿರಿಯವ ಆಮೇಲೆ ಎಂಬ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ - ರಾಜನಿಗೂ (ಎಂದರೆ ದಮಘೋಷನಿಗೂ), ಹಾಗೂ ಅವಳಿಗೂ (ಎಂದರೆ ಶ್ರುತಶ್ರವೆಗೂ), ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿದರು. ಕುಶಲಪ್ರಶ್ನೆಯ ಜೊತೆ, ಅನಾಮಯಪ್ರಶ್ನೆ - ಎಂದರೆ ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ಕುರಿತಾದ ಪ್ರಶ್ನೆ- ಇವುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದರು, ಆ ರಾಮ-ಕೇಶವರು.
ಅವರು ಕುಳಿತುಕೊಂಡ ಬಳಿಕ, ಆ ಇಬ್ಬರೂ ವೀರರನ್ನು ಮತ್ತೂ ಅಧಿಕವಾದ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಆದರಿಸಿ, ದಾಮೋದರನ, ಎಂದರೆ ಕೃಷ್ಣನ, ಉತ್ಸಂಗದಲ್ಲಿ, ಎಂದರೆ ತೊಡೆಯ ಮೇಲೆ, ಶ್ರುತಶ್ರವೆಯು ಸ್ವತಃ ಮಲಗಿಸಿದಳು, ತನ್ನ ಶಿಶುವನ್ನು.
ಹಾಗೆ ಅವಳು ಆ ಶಿಶುವನ್ನು ಇಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಆ ಎರಡೂ ಅಧಿಕವಾದ ಭುಜಗಳು ಬಿದ್ದುಹೋದವು! ಹಾಗೆಯೇ ಆತನ ಲಲಾಟದಲ್ಲಿದ್ದ, ಎಂದರೆ ಹಣೆಯ ಮೇಲಿದ್ದ, ಕಣ್ಣು ಸಹ ಅಲ್ಲೇ ವಿಲೀನವಾಯಿತು!
ಅದನ್ನು ಕಂಡು ವ್ಯಥಿತಳೂ ಹೆದರಿದವಳೂ ಆದಳು, ಶ್ರುತಶ್ರವೆ. ಆ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ವರವೊಂದನ್ನು ಬೇಡಿದಳು:
"ಕೃಷ್ಣಾ, ಮಹಾಭುಜನೇ, ನಾನು ಭಯಾರ್ತೆ. ನನಗೊಂದು ವರವನ್ನು ಕೊಡು, ಕೃಷ್ಣ. ಆರ್ತರಿಗೆ ನೀನಲ್ಲವೆ ನೆಚ್ಚಿಕೆಯಾದವನು, ಭೀತರಾದವರಿಗೆ ಅಭಯಪ್ರದನಾದವನು?"
ಅವಳು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ಕೃಷ್ಣನೆಂದನು: “ಧರ್ಮಜ್ಞಳಾದ ದೇವಿಯೇ, ನೀನು ಹೆದರಬೇಡ. ನನ್ನಿಂದ ನಿನಗೆ ಭಯವು ಬರದು. ಯಾವ ವರವನ್ನು ನಿನಗೆ ಕೊಡಲಿ? ಸೋದರತ್ತೆಗೆ ನಾನೇನನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಡಬಹುದು? ಅದು ಶಕ್ಯವೋ, ಅಶಕ್ಯವೋ, ನಿನ್ನ ಮಾತನ್ನು ನಾ ನಡೆಸಿಕೊಡುವೆ."
ಕೃಷ್ಣನು ಹೀಗೆ ನುಡಿಯಲು ಅವಳು ಹೀಗೆಂದಳು: "ಮಹಾಬಲನೇ, ಶಿಶುಪಾಲನ ಅಪರಾಧಗಳನ್ನು ನೀ ಕ್ಷಮಿಸಬೇಕು – ನನಗೋಸ್ಕರವಾಗಿ. ಓ ಯದುಶ್ರೇಷ್ಠನೇ. ಇದುವೇ ನಾ ಕೇಳುವ ವರವೆಂದು ತಿಳಿ" ಎಂದಳು.
ಅದಕ್ಕೆ ಕೃಷ್ಣನು, "ವಧಕ್ಕೆ ಅರ್ಹವೆನಿಸುವ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರೂ, ನನ್ನೀ ಸೋದರತ್ತೆಯ ಮಗನ ನೂರು ಅಪರಾಧಗಳನ್ನು ನಾ ಕ್ಷಮಿಸುವೆ! ಶೋಕ ಬೇಡ" ಎಂದು ಅವಳಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
ಸೂಚನೆ : 01/11/2026 ರಂದು ಈ ಲೇಖನವು ಹೊಸದಿಗಂತ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದೆ.
