ஆசார்யனுக்கு(குருவிற்கு) ஏன் அடிமையாக வேண்டும்? (Acaryanukku (Kuruvirku) En Atimaiyaka Ventum?)

மூலம்: சுமேதா எம்.எ

தமிழாக்கம்: வனஜா

மின்னஞ்சல் : (lekhana@ayvm.in)

ஸ்ரீ நாரதர் இறை பக்திக்கு புகழ்பெற்றவர். பக்தி சாஸ்திரத்தை வழங்கியவர். ஸ்ரீபாகவத புராணத்தில் அவரின் முற்பிறவி பற்றிய விளக்கங்களை காண்கிறோம். அவர் தாய் முனிவர்களின் தபோவனத்தில்  பணிபுரிந்து வந்தாள். ஐந்து வயதிலேயே அவருக்கு விளையாட்டில் நாட்டமில்லை. ஆனால் மறைநூல்கள், அவற்றின் விளக்கங்களில் மனதை செலுத்தி  இறையுணர்வில் திளைத்திருந்தான். ஒரு முறை சில தவசிகள் மழைகாலத்தில் ஒரே இடத்தில் தங்கும் பொருட்டு(சாதுர் மாஸ்யம்) அத்தபோவனத்தில் தங்கினர். அவர்களின் உதவிக்காக நாரதர் நியமிக்கப்பட்டார். துறவிகளின்பால் ஈர்ப்பும் மரியாதையும் வளர்ந்தது. அவர்களின் தீவிரமான பக்தியையும், தெய்வீக பாடல்களின் மூலம் செய்யும் இறை வழிபாட்டையும் கண்டு மேன்மேலும் அவர்களால் கவரப்பட்டு அவர்களை போலவே வாழ தலைபட்டான். அவனின் முந்தைய பிறவிகளின்  வினைப்பயன் அவர்களுக்கு ஆற்றிய  சீரிய தொண்டின் பயனாக தீர்ந்தது.

நான்கு மாதங்களுக்கு பிறகு அவர்கள் அவ்விடத்தினின்று  வேறிடம் சென்றனர். ஆனால் நாரதர் அவர்கள் மூலம் கற்றதை  தவறாமல் தொடர்ந்து பயிற்சி செய்து வந்தான். துரதிருஷ்டவசமாக அரவம் தீண்டி தாயை இழக்க நேர்ந்தது. ஆனால் அவன் மனமுடைந்து  போகாமல்  உறுதியுடன் அந்நிகழ்வை விதியின் பயனாக ஏற்றுக்கொண்டான். அதனை குடும்ப தளையிலிருந்து விலக கிடைத்த வாய்ப்பாக கருதினான். தெளிந்த பண்பட்ட மனதுடன்  குருவின் அறிவுரைப்படி  நடந்தான்.  ஒரு அடர்ந்த கானகத்தில்  தவத்தில் அமர்ந்து  நீண்ட நாட்களுக்குப்பின்  ஸ்ரீஹரியை தியானத்தில் கண்டுணர்ந்தான்

தியான மார்க்கத்தில் செல்பவர்களுக்கு ஆழ்ந்த நம்பிக்கையும், குரு பக்தியும்

மிகவும் தேவை என்பதை ஸ்ரீரங்கமஹாகுரு வலியுறுத்துவார். அனைவருக்கும் குருவின் வழிகாட்டுதல் அவசியமானது. தவத்தின் பயனும், தேவைப்படும் காலமும் ஒருவருக்கு  குருவின்மேல் உள்ள ஆழ்ந்த நம்பிக்கையை பொறுத்தே அமையும்.

நாரதர் தவசிகளுடன் கழித்தது சொற்ப காலமே ஆயினும் அவர்களின் அறிவுரையை  ஆயுள் முழுமையும் பின்பற்றினார். எத்தனை இடர்கள் நேர்ந்த போதும்  தவத்தை விடாது தொடர்ந்தார்.  ஸ்ரீ புரந்தர தாஸரின் பகழ்பெற்ற பாடலான "குருவின குலாமனாகுவ தனகா தொரெயதண்ண முகுதி"(குருவின் அடிமையாகும்வரையில் முக்தி கிடைக்காது) நம்  மனநிலையை தெளிவாக உணர்த்துகிறது. இங்கு குருவின் சேவகனாவதென்பது அடிமைதனமல்ல. அது நம் புலன்களை கட்டுபடுத்தி  நிலையான மனதுடன் வாழ்வில் வெற்றிபெற உதவும். அப்பேற்பட்ட அடிமைத்தனம் அனைவருக்கும் கிட்ட  இறைவனை பிரார்த்திப்போமாக.

குறிப்பு: இக்கட்டுரை யின் கன்னட மூலம் AYVM blogs ல் காணலாம்.     

Gain by Serving the Guru

Original Article by: Smt MA Sumedha

English Rendering by: MS Anantha

Respond to (lekhana@ayvm.in)

Sage Sri Naarada shiromani was famous for devotion to God and is considered to be the Master for Bhakti Shaastra. We find details of his previous birth in Srimad Bhaagavatam.  He is born to a servant maid working in ashram of sages.  Even at the age of five, he was not interested in playing, but was deeply interested in Vedas, Vedic literature and very much engrossed in devotion to Lord. Once some saints were residing for some time in the same ashram during Chaturmasya (Four months of 'non-mobility'-austerity). Naarada was appointed to help them. He developed a fascination and respect towards those saints, looking at their intense devotion to the Lord. The way those saints performed Bhajans and prayed to God with devotional songs impressed him so much that he became much more dedicated and started living their way. He could wash off the sins of his previous births by serving them well. After four months, the saints moved out from there. But Naarada continued the teachings of sadhus implicitly. Unfortunately he lost his mother due to snake poison. But he never lost his heart. He was still courageous and took the event as the decision of fate. He thought of it as an opportunity to release himself from the bondage of the family. With realized mind, he started moving as per the directives of the Master. He entered a deep forest and took to penance there and after a long time, visualized Sri Hari in his dhyanam (Meditation).

            Sriranga Mahaaguru was stressing always that implicit faith and devotion in the Guru (Master) is essential for anyone who pursues the path of meditation. Everyone requires the guidance of Guru. The fruition and duration of penance for any person depends on the intensity of his faith in his Guru. Though the time Sri Naarada spent with saints was very less, still he followed the teachings of the Master throughout his life. He pursued his penance in spite of plenty of obstacles coming in the way. The famous song "Guruvina gulaamanaaguva tanaka doreyadanna mukuti" of Sri Purandaradaasa clearly emphasizes the state of our mind. Here, becoming a servant to Guru does not imply   exploitation. It helps to control the sense organs and to have a well-stabilized mind which leads to success in one's life. Let us hope, everyone achieves such a sweet and happy state   of mind by serving one's   Guru.

Note: The Kannada version of this article can be viewed at AYVM blogs.

ಗುರುವಿನ ಗುಲಾಮನೇಕೆ ಆಗಬೇಕು ? (Guruvina Gulamanke Agabeku ?)

ಲೇಖಕಿ : ಶ್ರೀಮತಿ ಸುಮೇಧಾ 

 (ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿರಿ lekhana@ayvm.in)

ನಾರದರು ಭಕ್ತಶಿರೋಮಣಿಗಳು, ಭಕ್ತಿಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ಆಚಾರ್ಯರೂ ಕೂಡ. ಅವರ ಪೂರ್ವಜನ್ಮದ ಆಖ್ಯಾನವು ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತದಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ನಾರದರು ಋಷಿಗಳ ಕುಟೀರದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವಾಕೆಯ ಮಗನಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ದರು. ೫ ವರ್ಷದ ಬಾಲಕನಾಗಿದ್ದಾಗಲೂ ಆಟಗಳಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲದೆ, ವೇದ ವೇದಾಂತ ಹಾಗು ಭಗವದ್ಭಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳವರಾದರು. ಒಮ್ಮೆ ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಸಾಧುಗಳು ಅವರಿರುವಲ್ಲಿಯೇ ವಾಸವಾಗಿದ್ದರು. ನಾರದರನ್ನು ಅವರ ಸಹಾಯಕ್ಕೆ ನೇಮಿಸಲಾಗಿತ್ತು.  ನಾರದರು ತೋರುತ್ತಿದ್ದ ಆಸಕ್ತಿ ಭಗವದ್ರಸದಿಂದಾಗಿ ಅವರಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷ ಪ್ರೀತಿ ಉಂಟಾಯಿತು. ತ್ರಿಕಾಲದಲ್ಲೂ ಅವರು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಭಜನೆ ಕೀರ್ತನೆಗಳಿಂದ ನಾರದರ ಮನಸ್ಸು ಇನ್ನೂ ಭಗವನ್ಮಯವಾಗಿ ಸತತವಾಗಿ ಅವರು ತೋರಿದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯತೊಡಗಿದರು. ಸಾಧುಗಳ ಶುಶ್ರೂಷೆಯಿಂದ ತಮ್ಮ ಪೂರ್ವಕರ್ಮಫಲಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡರು. ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯದ ನಾಲ್ಕುತಿಂಗಳು ಕಳೆದಂತೆಯೇ ಸಂತರು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟರು. ಆದರೆ ನಾರದರು ಗುರುವಾಕ್ಯ-ಉಪದೇಶದ ಪರಿಪಾಲನೆಯನ್ನು ಹಾಗೆಯೆ ಮುಂದುವರಿಸಿದರು. ವಿಧಿವಶಾತ್ ಹಾವಿನ ವಿಷಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕಿ ತಾಯಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡರು. ಆದರೆ ಅವರು ಧೃತಿಗೆಡಲಿಲ್ಲ. ವಿಧಿಯ ಆಟವನ್ನ ಸಹಜವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಸಂಸಾರದ ಎಲ್ಲ ಬಂಧಗಳು ಕಳೆದವೆಂದುಕೊಂಡರು. ವೈರಾಗ್ಯದಿಂದ ಲೋಕಾಟನೆ ಮಾಡುತ್ತಾ ತಮಗೆ ಗುರುಗಳು ತೋರಿದ ಪಥದಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರೆದರು. ಒಂದು ದಟ್ಟವಾದ ಅಡವಿಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ನಿಶ್ಚಲವಾಗಿ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆಚರಿಸಿದರು. ದೀರ್ಘಕಾಲದ ತಪಸ್ಯೆ ನಂತರ ಶ್ರೀಹರಿಯನ್ನು ತಮ್ಮ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಧನ್ಯರಾದರು.

ಗುರುವಿನಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಲ ಭಕ್ತಿ-ನಂಬಿಕೆಗಳು ಸಾಧಕನಿಗೆ ಅತ್ಯಾವಶ್ಯಕವೆಂದು ಶ್ರೀರಂಗಮಹಾಗುರುಗಳು ಒತ್ತಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗುರುವೆಂಬ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕ ಬೇಕೇಬೇಕು. ಗುರುಭಕ್ತಿಯು ಎಷ್ಟು ಶುದ್ಧವಾಗಿರುತ್ತದೆಯೋ ಅಷ್ಟು ಬೇಗ ಅದು ಫಲಿಸುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಪಕಾಲದ ಸಂಗಡವಾದರೂ ಗುರುವಾಕ್ಯವನ್ನು ನಾರದರು ತನ್ಮಯತೆಯಿಂದ ಜೀವನಾದ್ಯಂತ ಪಾಲಿಸಿದರು. ಭೌತಿಕ ಏಳು ಬೀಳುಗಳನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ ಸತತವಾಗಿ ತಮ್ಮ ಸಾಧನೆ ಮುಂದಿವರಿಸಿದರು. "ಗುರುವಿನ ಗುಲಾಮನಾಗುವತನಕ ದೊರೆಯದಣ್ಣ ಮುಕುತಿ" ಎಂಬ ದಾಸರ ವಾಕ್ಯವು ಈ ಮನಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಗುಲಾಮಗಿರಿ ಶೋಷಣೆಯಲ್ಲ. ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಸ್ವೇಚ್ಛೆಯನ್ನು ತೊರೆದು ಸಂಯಮದ ನಡತೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಅಂತಹ ಮಧುರವಾದ ಸತ್ಪಥದ ಗುಲಾಮಗಿರಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ದೊರೆಯುವಂತಾಗಲೆಂದು ಹಾರೈಸೋಣ.       

ಸೂಚನೆ: 21/04/2020 ರಂದು ಈ ಲೇಖನ  ಉದಯವಾಣಿ ದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದೆ.